Szanowna Redakcjo!
Jeden z ojców liberalnej demokracji, słynny skądinąd Karol Monteskiusz, powiedział kiedyś godne stałego przypominania zdanie: „Kto chce rządzić ludźmi nie powinien ich gnać przed sobą, lecz sprawić, by podążali za nim”. Przypomniałem sobie tę stale aktualną godną myśl, gdy zapoznałem się z treścią licznych emitowanych w radiowych rozgłośniach oraz publikowanych w prasie wypowiedzi i tekstów, których wysyp spowodowała bulwersująca tarnowskie środowisko oświatowe decyzja małopolskiej kurator oświaty, p. Barbary Nowak, o skierowaniu do komisji dyscyplinarnej dla nauczycieli dyrektora III LO w Tarnowie, Pana mgr. Jana Ryby.
Prawo oświatowe stanowi, iż przywołane wyżej komisje działają przy wojewodach, natomiast w Małopolsce jest inaczej, bo owa komisja stanowi narzędzie w ręku kierującej małopolską oświatą kurator. Efekty tego rozwiązania statystycznie są imponujące, bo małopolskie kuratorium bije na głowę pozostałe 15 istniejących w naszym kraju kuratoriów. Ten olbrzymi „sukces” wyraża się w statystyce. Niewiele jednak wiadomo o rzeczowych rozstrzygnięciach wprowadzonych na wokandę owej komisji spraw, chociaż w swoim czasie głośny był przypadek dyrektorki szkoły w Dobczycach, a niedawno temu podobne zdarzenie miało miejsce w jednej ze szkół krakowskich.
Moja wypowiedź jest głosem normalnie myślącego człowieka, natomiast u jej podłoża leży to, iż sporo lat temu byłem uczniem III LO, a zdany w nim egzamin dojrzałości otworzył mi drogę do dalszej zorganizowanej edukacji i w ślad za tym zdobycia miejsca w życiu zawodowym. Natomiast z obecnym dyrektorem mojej szkoły łączy mnie tylko to, że jakiś czas temu spotkaliśmy się na najstarszej tarnowskiej nekropolii, na której żegnaliśmy jednego z poprzedników obecnego dyrektora, mgr. Józefa Citaka. Dyrektor Ryba żegnał Go w imieniu społeczności kierowanej przez siebie jednostki, zaś mnie przypadło wygłosić pożegnanie od grona starych tarnowskich oświatowców. Przywołane wyżej fakty stanowią już jednak kategorię historyczną, natomiast przyczyną sprawczą niniejszego tekstu są wspomniane wyżej, bulwersujące opinię społeczną, bieżące wydarzenia. Z ich pobieżnej nawet analizy wynika, że dyr. Ryba stanie przed komisją dyscyplinarną, ponieważ jako dyrektor zachował się tak, jak powinien się zachować znający fundamenty pedeutologii nauczyciel, w tym zwłaszcza powołany do sprawowania funkcji dyrektora pedagog.
Beneficjentką postępowania dyrektora stała się jedna z uczennic kierowanej przez niego szkoły. Wiedząca o tym autorka wniosku o skierowanie dyr. Ryby na będącą w jej gestii komisję dyscyplinarną w jednej z wypowiedzi podała, że nie może upublicznić innych znanych sobie zarzutów. Ze swej strony dodam, że w tym przypadku nie jest oryginalna, gdyż powiela wcześniejsze wypowiedzi swojego, jak mniemam, politycznego idola.
Nie wdając się w polemikę z ujawnionymi i ukrytymi przyczynami postępowania p. Nowak chcę tylko zaznaczyć, że żadnego z jej zarzutów nie potwierdza organ prowadzący, właściwy terytorialnie sąd i prokuratura oraz, co najważniejsze, uczniowie i rodzice. Główna siła sprawcza głośnej medialnie „afery” jakiś czas temu pochwaliła się, że promotorem jej pracy dyplomowej był znany historyk UJ, prof. Józef Gierowski. Syn zmarłego już sporo lat temu profesora odpowiedział, że powoływanie się na jego ojca nie oznacza, iż przejęło się również jego system wartości. Na tę replikę dyplomantka profesora już nie zareagowała.
Nie przedłużając swojej wypowiedzi zamknę ją stwierdzeniem, iż tarnowskie środowisko oświatowe z uwagą będzie śledzić dalszy bieg sprawy dyr. III LO. Postawa ta jest o tyle istotna, że do świadomości p. Nowak prawdopodobnie nie przebije się zasada przypomniana w cytacie otwierającym niniejszy tekst.
dr Jan Hebda
były kurator oświaty w Tarnowie
