W przestrzeni medialnej pojawił się temat przebudowy tymczasowego ronda na skrzyżowaniu ulic Krakowskiej, Narutowicza i Sikorskiego. Nie wiadomo dlaczego – skoro wiele to nie zmieni – miasto zamierza wydać na ten cel blisko 30 mln zł. Skoro planuje wydać 30 mln, zapewne wyda co najmniej 40 mln, bo tak to u nas z inwestycjami bywa. Ale jak się okazuje, to nie koniec przewidywanych wydatków.
Kierowcy – w tym także zawodowi – zwracają uwagę, że to nie rondo jest problemem, ale ruch pieszych, ciągle blokujących możliwość przejazdu, co w dobie ich uprzywilejowania i drakońskich kar za przejazd przez pasy – gdy pieszy ma zamiar na nie wejść – kompletnie paraliżuje ruch.
No więc pojawił się w głowach miejskich urzędników pomysł, by problem najbardziej uciążliwego przejścia przez ulicę Sikorskiego rozwiązać dzięki budowie przejścia podziemnego za jedyne 10 mln zł! Dodatkowo!
Pomysł z pozoru atrakcyjny jest absolutnym nieporozumieniem.
Po pierwsze – nie ma tam zbytnio miejsca, by takie przejście zlokalizować, a przesuwanie go bliżej Krakowskiej wielokrotnie pomnoży koszty
Po drugie – centrum Tarnowa jest dość podmokłe i budowa podziemnego tunelu to potężne wyzwanie dla inżynierów, aby nie było ono zalewane zarówno przez opady, wody gruntowe, jak też zawartość dość płytko umieszczonej instalacji kanalizacyjnej. Jak jest to trudne, wystarczy popatrzyć na ciągłe problemy z zalewaniem wiaduktów, które uzbrojone są w systemy odprowadzania wód opadowych, a i tak kiedy mamy większe opady, bywają nieprzejezdne.
Po trzecie, planowane przejście zlokalizowane jest także w miejscu, gdzie jest bardzo „bogata” infrastruktura podziemna. Jej przełożenie jest tak problematyczne i uciążliwe, co kosztowne.
Po czwarte, taka budowa zablokuje ruch na istotnej arterii na wiele miesięcy paraliżując centrum miasta. Jeżeli dołoży się do tego planowane przebudowy rond, to mamy wizję wielomiesięcznego komunikacyjnego Armagedonu.
A co najważniejsze, tarnowianie nie lubią takich rozwiązań. Nie trzeba na to żadnych badań. Mamy już przecież jedno przejście podziemne wzdłuż ulicy Mickiewicza. Kosztowało trzy razy tyle, co zakładano i prawie nie jest wykorzystywane. Ludzie wolą nadłożyć trochę drogi, przechodzą na przejściu przed Urzędem Miasta Tarnowa, paraliżując skutecznie ruch.
Czyli nic to nie dało a sporo kosztowało! Wiemy więc, że jest to absurdalne, kosztowne i całkowicie nieskuteczne rozwiązanie. To dlaczego powielamy je za tak ogromne pieniądze?!
Urbaniści, którzy przyglądali się tematowi, sugerują, że jedynym skutecznym rozwiązaniem jest skierowanie ruchu pojazdów pod ziemię, a piesi mogą przemieszczać się górą. To niestety jest również problematyczne, choć zapewne porównywalnie drogie, jak przejście dla pieszych.
A można przecież inaczej, taniej i prawie błyskawicznie podjąć próbę rozwiązania problemu.
Wystarczy postawić sygnalizację świetlną z przejściem na żądanie, które da czas zarówno pieszym, jak i kierowcom, usprawniając ruch samochodów. Nie będzie wtedy sytuacji, że auta stoją przez cały czas, bo piesi pojedynczo, lecz ciągle, przechodzą po pasach. Trzeba tylko ustawić odpowiednie, minimalne proporcje, np. 1:2 na korzyść samochodów.
Gdy nie będzie pieszych, ruch stanie się płynny, a piesi zbiorą się w grupki, by sprawnie i szybko przejść przez jezdnię. Zawsze po godzinach szczytu można te światła wyłączyć.
Proste? Relatywnie tanie? To dlaczego nikt tego nie robi?
Zamiast tego planuje się kolejną uciążliwą i bardzo kosztowną inwestycję, wydając 40 a może i 50 milionów na coś, co nic nie zmieni. I to zapewne z kolejnego kredytu czy obligacji. Dlatego, że ktoś nam dał 20 proc., mamy bez sensu dołożyć 4 razy tyle do absurdalnego pomysłu?
Mam nadzieję, że można jeszcze ten absurd powstrzymać. A jak ktoś już bardzo chce wydać te 10 mln, to niech kupi i wyburzy kamienicę, która blokuje możliwość budowy przejazdu trzema pasami, tworząc tamujące ruch zwężenie.
Panie Prezydencie, ruszmy głową, zanim ruszymy kabzą, albo raczej po kolejne kredyty.
Rozsądny Obywatel
