I przyznam, że to tłumaczenie nie szło mi za dobrze, bo mało kto w ogóle wiedział, że takie ciała istnieją, a prawie nikt nie miał pojęcia czym powinny się zajmować. O KRRiTV nadal mało kto wie (chociaż w latach 90. wojna o tę Radę była głośna i wtedy ważna), ale Trybunał Konstytucyjny w ciągu roku wykonał drogę wręcz nieprawdopodobną.
Przede wszystkim prawie wszyscy wiedzą, że TK istnieje i w większości Polacy zdają sobie sprawę z tego, po co nam ten Trybunał w ogóle jest potrzebny. W ciągu niecałego roku profesor Andrzej Rzepliński z jednego z wielu sędziów w Polsce wyrósł na, no nie powiem celebrytę, bo było by to obraźliwe dla profesora, którego znam i cenię od lat, ale na pewno na jednego z najlepiej rozpoznawalnych prawników w naszym kraju, a zdaniem jego przeciwników nawet na jednego z liderów opozycji. Oczywiście nie wiem, jaka przyszłość czeka pana profesora; w grudniu zakończy mu się kadencja w Trybunale, kilka tygodni wcześniej profesor skończy 67 lat i szczerze mówiąc nie sądzę, by mu się chciało babrać w politycznym szlamie. Ale ręki za to bym sobie nie dał uciąć, w końcu politycy partii rządzącej zrobili naprawdę wiele żeby Andrzeja Rzeplińskiego wylansować. Mogli zmarginalizować TK po cichutku, parę gazet podnosiłoby larum, ale kogo by to interesowało? Powiedzmy sobie szczerze: prawie nikogo. Ale PiS potrafiło zaangażować do promocji profesora Rzeplińskiego nawet pana prezydenta i tak oto w ciągu niecałego roku polskie społeczeństwo odebrało przyspieszoną lekcję poglądową na temat roli i miejsca w Konstytucji Trybunału Konstytucyjnego. Brawo!
A teraz PiS zabrało się za uświadamianie kobiet. Wbrew opiniom, które zdarza mi się słyszeć, to nie PiS wpadł na pomysł, żeby jesienią 2016 roku zająć się sprawą zmiany reguł obowiązujących w zakresie ochrony życia. W naszym kraju są środowiska, które od lat postulują zaostrzenie prawa aborcyjnego. Przypomnę, że z powodu nie poparcia przez PiS tego zaostrzenia, w 2007 roku odszedł z partii Marek Jurek, więc sprawa nie jest nowa. Powiedzmy sobie jednak jasno, że przez 8 lat rządzenia PO nie zachęcała do zmiany prawa w tym zakresie i w ogóle nie była to partia, która namawiałaby do składania obywatelskich projektów ustaw, a PiS skrzętnie w kampanii wyborczej tę niechęć wykorzystało i zapewniało, że żaden projekt przygotowany przez obywateli nie trafi do kosza. Te zapowiedzi sprowokowały ruchy Pro Life do złożenia kolejnego projektu ustawy ograniczającej prawo do aborcji, to natomiast zaowocowało tym, że zwolennicy liberalizacji tego prawa złożyli swój projekt.
I wszystko zostałoby po staremu gdyby PiS nie przeprowadził brawurowej akcji złamania swoich obietnic, a projekt liberalizujący prawo wylądował w koszu! Rzeczywiście trochę się do tego dołożyli przedstawiciele innych partii, ale PiS ma w Sejmie taką przewagę, że gdyby politycy tej partii chcieli, to oba projekty wylądowałyby w komisjach sejmowych, a tam można by było oba projekty po cichu utrupić. Ale nie. Partia rządząca nie chce żadnego „po cichutku”. Partia rządząca chce ostentacji. I bzdurą jest sugerowanie, że sprawa aborcji ma być przykrywką dla rozrzutnego szastania miejscami w różnego rodzaju radach nadzorczych spółek Skarbu Państwa, czyli dla osłabienia nieprzyjemnego wizerunku, który do PiS przywarł w związku z panem Misiewiczem i jemu podobnymi. Nie. Partia rządząca postanowiła znowu potrząsnąć społeczeństwem, a konkretnie polskimi kobietami, które – w ocenie polityków PiS – najwyraźniej za mało angażują się w polityczne życie kraju. I trzeba przyznać, że to potrząśnięcie udało się wyśmienicie. Skala protestu, a także jego rozległość (rządzącym udało się uaktywnić nawet maleńkie ośrodki), musi budzić podziw i uznanie.
Brawo PiS, brawo rządzący. Jeszcze nigdy tak niewielu nie zrobiło tak wiele dla budowy społeczeństwa obywatelskiego.
