Pierwszy raz kompozycję I Heard It Through The Grapevine usłyszałem chyba w 1974 roku, ale było to wykonanie zespołu Creedence Clearwater Revival. Wersja tego legendarnego kwartetu została rozbudowana do jedenastu minut i pochodziła z wydanego w 1970 roku albumu Cosmo’s Factory. Dopiero po jakimś czasie dowiedziałem się, że najsłynniejsze wykonanie należało do Marvina Gaye’a, choć również i w tym wypadku był to cover.
Utwór został napisany przez Normana Whitfielda i Barretta Stronga dla wytwórni Motown w 1966 roku, a pierwsze wykonanie należało do zespołu Gladys Knight & the Pips. Singel w tej wersji, wydany we wrześniu 1967 roku, dotarł do pozycji drugiej zestawienia magazynu Billboard.
W 1968 roku piosenka znalazła się na albumie Gaye’a In The Groove. Wydana na małym krążku w październiku podbiła amerykańskie listy singlowe. Nowatorskie brzmienie, rytmiczna aranżacja i dźwięczny, uwodzicielski wokal sprawiły, że piosenka stała się kamieniem milowym zarówno w karierze artysty, jaki i w dziejach wytwórni Motown.
Marvin Pentz Gay Junior urodził się 2 kwietnia1939 roku w Waszyngtonie. Otrzymał imię po swoim ojcu, pastorze kościoła apostolskiego. Swoją przygodę z muzyką zaczął bardzo wcześnie. Jako trzyletnie dziecko zapisany został do kościelnego chóru. Śpiewał w nim do 18. roku życia, stając się jego pierwszym solistą. Gdy skończył szkołę średnią, wstąpił do U.S. Air Force. Po powrocie z armii do Waszyngtonu przyłączył się do grupy muzycznej The Marquees i dzięki poparciu legendarnego Bo Diddleya nagrał z nią kilka utworów.
W 1960 roku Gaye poznał w Detroit Berry’ego Gordy’ego, szefa wytwórni Motown. Rok później ożenił się z jego siostrą i otrzymał kontrakt na nagranie swoich solowych albumów. W tamtym czasie zmienił nieco nazwisko dodając do niego literę „e”, tak samo jak zrobił to jego idol Sam Cooke. Jako artysta solowy Gaye wspierał swoim talentem innych. Był dla przykładu współkompozytorem megaprzeboju Dancing In The Street, a w kilku wczesnych nagraniach Steviego Wondera wspierał go na perkusji.
Wracam jednak do jego megahitu. W książce The 1001 Greatest Singles Ever Made, gdzie piosenka opisana jest pod numerem pierwszym, słynny amerykańskich krytyk muzyczny, Dave Marsh rzecz ujął następująco: Gaye brzmi, łącząc charakterystyczne dlań moc i elegancję, ale też wyrafinowanie i instynkt: raz jest chrapliwy, raz uwznioślony, czasem z przerażającą dosłownością, niemal skanduje w czystym ulicznym slangu (…), czasem skraca i wydłuża sylaby, wszystko to, by uchwycić emocje, których słowa nie mogą oddać.
Czas na fragment tekstu piosenki, z zaznaczeniem, że angielski zwrot I Heard It Trough The Grapevine można tłumaczyć jako „doszły do mnie słuchy” lub (chyba zgrabniej) „dowiedziałem się o tym pocztą pantoflową”. Wiem, że mężczyzna nie powinien płakać,/ale tych łez nie mogę powstrzymać./Tracąc Cię, to jakbym tracił życie,/bo tyle dla mnie znaczysz./Mogłaś sama mi powiedzieć,/że kochasz kogoś innego./…/Ludzie mówią: synu, nie wierz do końca w to, co widzisz/i nie wierz we wszystko, co usłyszysz./Jednak ja nie mylę się./To jest prawda? Powiedz mi moja droga…/Zamierzasz mnie opuścić?/Dla innego, którego wcześniej kochałaś?/Dowiedziałem się o tym pocztą pantoflową./Już nie będziesz dłużej moja./Dowiedziałem się o tym pocztą pantoflową./Och, po prostu tracę zmysły.
Piosenkarz, gdy nagrywał I Heard It Trough The Grapevine, nie miał jeszcze trzydziestki, ale miał już wielu oddanych fanów, a zwłaszcza fanek.
Niestety życie prywatne artysty właściwie nigdy się nie ułożyło (kolejne rozwody i ciągłe rodzinne niesnaski). Gaye wielokrotnie dawał nawet do zrozumienia, że gotów jest popełnić samobójstwo.
W 1982 roku po czteroletnim pobycie na Hawajach wrócił do USA i zamieszkał z rodzicami. Wtedy też zaostrzył się jego konflikt z ojcem. 1 kwietnia 1984 roku doszło do gwałtownej kłótni. Doprowadzony do ostateczności Gaye senior zastrzelił syna.
W 2004 roku I Heard It Trough The Grapevine w wykonaniu Marvina Gaye’a znalazła się na pozycji 80. listy 500 najlepszych piosenek wszech czasów magazynu Rolling Stone. W rocznicowym podsumowaniu najlepszych utworów listy Hot 100 pisma Billboard sklasyfikowano ją na miejscu 65. Wprowadzono ją także do Grammy Hall Of Fame, a uczyniono to ze względu na jej znaczące walory historyczne i artystyczne.
