Tarnowska Nagroda Filmowa – festiwal wybranych polskich filmów fabularnych, zawita do miasta nad Biała już po raz 31. Organizatorem jest Tarnowskie Centrum Kultury, przy wsparciu ministerstwa kultury, Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, Stowarzyszenia Filmowców Polskich, prezydenta Tarnowa. Natomiast nowym partnerem festiwalu, po wycofaniu się wieloletniego sponsora, czyli Grupy Azoty, zostało województwo małopolskie. – To poważna instytucja, która od wielu lat jest znaczącym mecenasem wielu wydarzeń, więc z radością witamy nowego partnera na pokładzie – podkreśla prezydent Roman Ciepiela i dodaje: Jest to również wsparcie materialne. Mam nadzieję, że ustabilizujemy w ten sposób finanse całego przedsięwzięcia.
Filmowo w konkursie i poza nim
Tegoroczne wydanie TNF odbędzie się w dniach od 21 do 29 kwietnia, a filmy zarówno konkursowe, jak i pozakonkursowe prezentowane będą w jednym z najstarszych kin w Polsce – tarnowskim „Marzeniu”. W konkursie o Grand Prix festiwalu – statuetkę Maszkarona, nagrodę jury młodzieżowego – statuetkę Kamerzysty, oraz nagrodę publiczności – statuetkę Publiki, powalczy 12 polskich obrazów, a są to: „Amok” w reżyserii Kasi Adamik, „Fale” Grzegorza Zaricznego, „Jestem mordercą” Macieja Pieprzycy, „Kamper” Łukasza Grzegorzka, „Ostatnia Rodzina” Jana P. Matuszyńskiego, „Prosta historia o morderstwie” Arkadiusza Jakubika, „Pokot” Agnieszki Holland, „Szczęście świata” Michała Rosy, „Wołyń” Wojtka Smarzowskiego, „Wspomnienie lata” Adama Guzińskiego, „Zaćma” Ryszarda Bugajskiego oraz „Zjednoczone Stany Miłości” Tomasza Wasilewskiego. Oceni je jury w składzie: Feliks Falk (reżyser, przewodniczący), Marian Dziędziel (aktor), Paweł Felis (krytyk filmowy), Maria Magdalena Gierat (filmoznawca), Zbigniew Wichłacz (operator filmowy, dziekan Wydziału Operatorskiego PWSFTiTv w Łodzi) i Krystyna Latała (przewodnicząca Rady Kultury UMT).
Projekcjom jak zwykle towarzyszyć będą spotkania z twórcami. Lista tych, którzy na pewno pojawią się w Tarnowie, nie jest jeszcze zamknięta, wiadomo już jednak, że będą wśród nich Maria Mamona, Ryszard Bugajski, Urszula Grabowska, Michał Rosa, Adam Guziński, Jan P. Matuszyński, Piotr Żurawski, Arkadiusz Jakubik, Eryk Lubos, Maciej Pieprzyca oraz Janusz Gajos, który podczas swojego pobytu odbierze nagrodę TNF za całokształt twórczości.
Równolegle do konkursu głównego od ponad dekady w ramach tarnowskiego festiwalu odbywa się przegląd filmów dla dzieci i toczy rywalizacja o laur jury dziecięcego, którym w tym roku będzie statuetka Maszka. Przedszkolaki i uczniowie szkół podstawowych obejrzą zestawy bajek na dopołudniowych seansach w dniach 24 – 27 kwietnia. Najmłodsza publiczność zobaczy ponadto poza konkursem wybrane animacje Studia Filmów Rysunkowych w Bielsku‑Białej, a nieco starsi widzowie w cyklu Wędrującego Ale kina! – dwa obrazy przeznaczone dla młodzieży: „Za niebieskimi drzwiami” Mariusza Paleja oraz „Miss Impossible” Emille Deleuze.
Natomiast pozakonkursową propozycją dla publiczności dorosłej są cztery filmowe pokazy związane z osobą niedawno zmarłego wybitnego reżysera Andrzeja Wajdy, w tym ostatni obraz artysty „Powidoki” oraz mniej popularne filmy dokumentalne, a także dwa dokumenty i dwie fabuły młodych twórców z jego szkoły i studia. Z osiągnięciami świeżo upieczonych adeptów sztuki filmowej będzie można się zapoznać w ramach osobnego bloku zatytułowanego Kino Młodych.
Bilety na wszystkie projekcje Tarnowskiej Nagrody Filmowej nabywać można w kasie kina lub za pośrednictwem Internetu od 13 kwietnia.Zanim zgaśnie światło w Marzeniu
Zanim jednak nastąpi uroczyste otwarcie kilkudniowej imprezy, już od ubiegłego tygodnia w Tarnowie można podziwiać towarzyszące jej wystawy. Tarnowskie Centrum Kultury na dwie z nich zaprasza do swojej siedziby przy Rynku 5, trzecia o charakterze plenerowym od najbliższego czwartku zacznie przyciągać wzrok przechodniów na placu Sobieskiego, wszystkie przybliżają sylwetkę Andrzeja Wajdy.
W Galerii TCK, zwiedzając ekspozycję zatytułowaną „Andrzej Wajda. Szkicownik”, poznajemy artystę od mało znanej strony – jako osobę, która nie rozstawała się z notatnikiem, w którym powstawały niewielkie rysunkowe kompozycje wykonywane piórem, kredkami lub flamastrami. Zróżnicowana tematycznie i powstająca przez wiele lat twórczość rysunkowa reżysera jest łatwo rozpoznawalna. Cechuje ją skrótowość ujęcia tematu i szkicowość formy, kompozycja filmowego kadru, typowa dla niego nerwowa kreska, która decyduje o swoistej ekspresji jego prac. Wśród jego studiów rysunkowych wyróżniają się szkice związane z teatrem i filmem, portrety bliskich mu ludzi, szkice z podróży. Wszystkie zaś należą do zbiorów Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha.
Druga z wystaw, funkcjonująca również w przestrzeniach ekspozycyjnych TCK, prezentuje „Filmy Andrzeja Wajdy w światowym plakacie filmowym” i jest kolejnym przedsięwzięciem realizowanym przez Muzeum Kinematografii w Łodzi związanym z popularyzacją najwybitniejszych twórców polskiego kina oraz ich dorobku. Wystawa jest atrakcyjna zarówno poznawczo, bo niemal każdy filmowy tytuł to jakiś rozdział w historii polskiego kina, a często również światowego, ale może też fascynować jako przegląd stylów i kierunków w sztuce plakatu. Notabene wśród stu filmowych afiszy pokazywanych w TCK znajdują się dzieła m.in. Wojciecha Fangora, Jana Lenicy, Franciszka Starowiejskiego, Romana Cieślewicza, Waldemara Świerzego, Andrzeja Pągowskiego, Rafała Olbińskiego, Rosława Szaybo.
W plenerze zaś na pl. Sobieskiego od 13 kwietnia pojawi się ekspozycja „Andrzej Wajda 40/90”, przygotowana w ubiegłym roku przez Polski Instytut Sztuki Filmowej z okazji 90. urodzin reżysera. Przypomina w porządku chronologicznym wszystkie fabularne filmy Andrzeja Wajdy, które powstawały przez ponad 60 lat: od „Pokolenia” – debiutu z 1954 roku, aż do „Powidoków” – najnowszego obrazu o Władysławie Strzemińskim. Na planszach wystawy, oprócz fotosów, werków i plakatów, znajdują się także fotokody odsyłające do fragmentów filmów i zwiastunów. Ekspozycja towarzyszyć będzie mieszkańcom Tarnowa w miejskim krajobrazie tylko do 27 kwietnia.
Nieco inaczej w tym roku
Omawiając zmiany w programie tegorocznego festiwalu, najlepiej zacząć od tego, czego w nim nie znajdziemy, a do czego zdążyliśmy się już przyzwyczaić. Nie będzie namiotu filmowego na Rynku, który przez poprzednie dwie edycje spełniał rolę swoistego centrum, skupiając różne wydarzenia okołofestiwalowe, dostępne szerokiej publiczności. Organizatorzy zrezygnowali też z warsztatów filmowych dla młodzieży, zamiast których proponują dodatkowe pokazy dedykowane młodym widzom oraz spotkania z twórcami. Zaś Galę finałową, z rozdaniem nagród TNF i koncertem, z rynkowego pleneru przeniesiono do miejskiego kina, jak to bywało dawnymi czasy. W ten sposób uroczyste zakończenie festiwalu niezależne będzie wprawdzie od kaprysów kwietniowej aury, ale straci charakter masowej miejskiej imprezy, stając się na powrót wydarzeniem kameralnym.
– Szukamy nowych form dla Tarnowskiej Nagrody Filmowej, przypomnę, że wiele różnych już przetestowaliśmy – mówi Tomasz Kapturkiewicz, dyrektor TCK. – Były imprezy plenerowe, pokazy kaskaderskie, videomaping, ustawialiśmy sceny w różnych miejscach Rynku – z trybunami i bez, ale nie chcemy, żeby pewne rzeczy naszym widzom spowszedniały. Postanowiliśmy w tym roku przesunąć ciężar imprezy w kierunku pl. Sobieskiego, gdzie prezentujemy wystawę, a stanowisko Polski Światłoczułej umieściliśmy na terenie Muzeum Etnograficznego. Działamy w tym roku w innych miejscach, ale nie wykluczam, że w przyszłości wrócimy na Rynek, po prostu zmieniamy jedne formy na inne – wyjaśnia.
