Siłą opowieści Wilhelma i Jacoba Grimmów jest prostota w budowaniu świata przedstawionego, który bliski jest wyobrażeniom dziecięcym – wszystko jest w nim jasne i oczywiste, czarno‑białe, z wyraźnym podziałem na dobro i zło. Co więcej, w toczącej się walce między tymi skrajnościami dobro zawsze zwycięża, a zło zostaje ukarane. Ta idealna rzeczywistość jest też tłem baśni o królewnie Śnieżce, zazdrosnej i mściwej macosze, dobrotliwych krasnoludkach i szlachetnym królewiczu. Wszystkie te postaci znajdziemy oczywiście w rzeszowskim spektaklu, odnajdziemy w nim także dobrze znaną fabułę. W przedstawieniu zachowano również zasadnicze przesłanie, które w baśniach nas tak uwodzi (nie tylko dzieci), dające prymat dobru. Czy w takim razie coś w widowisku Teatru Maska może nas zaskoczyć?
A jednak autor scenariusza i reżyser Oleg Żiugżda wymyślił oryginalną i dowcipną koncepcję prezentacji popularnego tekstu na scenie. Oto słynni bracia pisarze we własnych osobach przyjeżdżają do karczmy „Miła Lisa”. Ponieważ znani są w niej z różnych wybryków i niepłacenia rachunków, gospodyni zamierza wyrzucić ich za próg. Jedynym sposobem udobruchania jej i przeczekania burzy w przytulnym otoczeniu jest opowiedzenie pięknej baśni. Żywy plan aktorski zaczyna się przeplatać od tego momentu z planem lalkowym, a snuta przez wesołych Grimmów opowieść implikuje pojawianie się przed publicznością kolejnych bohaterów. Gdy dodamy do tego zmyślną scenografię z mnóstwem schowków (Larysy Mikiny‑Probodiak), wizualizacje, piękną muzykę (Bogdana Szczepańskiego), a przede wszystkim sporą dawkę humoru, otrzymamy starą historię w nieoczekiwanie świeżym wydaniu.
W aktorskiej obsadzie: Maria Dańczyszyn, Jadwiga Domka, Henryk Hryniewicki, Piotr Pańczak, Natalia Zduń. Widowisko trwa niespełna godzinę, więc nawet niecierpliwe dzieci nie znudzą się, a towarzyszący im dorośli z przyjemnością obejrzą tę nietypową sceniczną wersję „Historii Śnieżki”.
