Przed nami Wszystkich Świętych – czas zadumy i refleksji. Dla niektórych – czas rozpaczy lub głębokiej żałoby. Są wśród nas tacy, którzy niedawno stracili bliskich – starszych, młodszych, a nawet całkiem małych. Najbardziej boli, gdy stało się to w sposób nagły i niespodziewany. Bywa, że tego rodzaju strata odbiera nam chęć do życia. W tym miejscu proponuję się zatrzymać i zadać pytanie – czy tego chcieliby nasi bliscy zmarli? Czy chcieliby nas widzieć w bólu i we łzach? Jako ezoteryk z całą pewnością wiem, że nie. Trzeba też pamiętać, że im dłużej to trwa, tym dłużej dusza nie może odejść do światła, bo ją w ten sposób trzymamy.
Dziś nad ranem przyśniła mi się moja mama. Wiem, że daje mi znak, iż czuwa nade mną. Poczułam prawie fizycznie jej obecność, jej miłość do mnie. Każdy z nas ma wybór. Nikt nikogo nie zmusza do wiary w istnienie dusz, ich energii blisko nas czy aniołów opiekuńczych. Jestem jednak przekonana, że wszyscy doświadczyliśmy obecności istot, będących już po tamtej stronie.
Na pewno każdy z Państwa słyszał o błąkających się duszach. Czasem, kiedy ktoś ginie nagłą śmiercią, jego dusza nie potrafi odejść. Trzeba ją wtedy poprowadzić do światła. Zdarza się, że dusza to wręcz manifestuje. W jaki sposób? Coś się nagle pojawia, słychać dziwne odgłosy, robi się nienaturalnie zimno, a nawet przesuwają się przedmioty. Warto wtedy zapalić świecę i pomodlić się w intencji Zmarłego, prosić, aby odnalazł drogę do światła.
Jest też inny aspekt śmierci, o której głośno nie mówimy, bo nie wypada, bo wstyd. Mam na myśli sytuację, gdy umiera ktoś, kto nas krzywdził. Powiedzmy sobie szczerze – odczuwamy wtedy rodzaj ulgi, że koszmar się skończył, że jesteśmy już wolni. W tym miejscu chciałabym Państwa prosić, abyście dali sobie prawo do takich odczuć. Bo tylko Wy tak naprawdę wiecie, co dany człowiek Wam uczynił, jakie nosicie w sobie rany, które Wam zadał. Ale i wtedy też zapalcie światło w Jego intencji.
Na grobach bliskich zmówmy modlitwę za dobrych i złych. Bo i tak wszyscy kiedyś spotkamy się po tamtej stronie. A będąc tu na ziemi pamiętajmy, że warto żyć godnie i w zgodzie. Nie musimy wszystkich lubić, ale szacunek należy się każdemu.
A jeśli z kimś jest nam nie po drodze, to zostawmy go i idźmy dalej, zamiast siać zło i nienawiść, bo to droga donikąd. Żyjmy tak, aby po naszej śmierci, na naszym grobie miał kto zapalić znicze. To w pewnym sensie miara tego, jakimi byliśmy dla innych, jak ich traktowaliśmy i w jaki sposób szliśmy przez życie.
Kartą anielską na ten tydzień jest – BADŹ ZADOWOLONY ZE WSZYSTKIEGO, CO JUŻ OSIĄGNĄŁEŚ. Doceniajmy to, co mamy – materialnie i niematerialnie – oraz ludzi, którzy są wokół. Doceńmy też nasze zdrowie. Nie gońmy za czymś lub kimś, bo wydaje nam się to lepsze czy bardziej atrakcyjne. Bądźmy – tu i teraz.
Czas na odpowiedzi na pytania:
Pani Ewelina pyta o swoją przyszłość, o to, czy będzie jeszcze szczęśliwa u boku kogoś bliskiego. Droga Czytelniczko TEMI – wiem, że cierpisz, bo wciąż kochasz człowieka z przeszłości. Jeśli pójdziesz dalej, zrobisz krok do przodu – życie pokaże Ci się z innej, lepszej strony. Czeka nowe. Warto z tego skorzystać.
Pani Doroto, karty pokazują, że w kwestii majątkowej należy sporządzić testament, zamiast przenoszenia własności, bo życie zweryfikuje ten zapis. Na to jest zawsze czas. Dzieciom należy pozwolić żyć samodzielnie. Matczyna miłość przesłania Pani prawdę. Więcej – w dedykowanej odpowiedzi, którą otrzyma Pani za pośrednictwem Redakcji.
___________________________________________________________________
Coś Cię trapi i nie wiesz co zrobić?
Chcesz znać odpowiedź na nurtujące Cię pytanie?
Napisz do Wróżki, korzystając z poniższego formularza.
Opisz krótko swój problem i zadaj jedno pytanie. Podaj imię oraz datę urodzenia (dane będą znane jedynie do wiadomości Adeli Tuszakowskiej) i poczekaj na odpowiedź.
Adela Tuszakowska odpowie na 3 pytania tygodniowo w formie maila zwrotnego.
