Powiedział, że Hendrix robi znakomity użytek ze stereo i biegaliśmy od jednego głośnika do drugiego, próbując dociec, w jaki sposób Hendrix uzyskiwał te wszystkie dźwięki.
Mało kto dzisiaj pamięta, że w latach siedemdziesiątych Mercury był, zgodnie z obowiązującym stylem, młodym długowłosym facetem. Dopiero w końcu tamtej dekady, po amerykańskich sukcesach, zmienił image, ściął włosy i zapuścił wąsy. Nie od razu przypadło to do gustu fanom zespołu, co więcej, coraz częściej mówiono, że Freddie jest gejem. On sam, mimo że nie obwieszczał światu swoich tajemnic, wydawał się ów stan potwierdzać, choćby teledyskiem I Want To Break Free, w którym wystąpił przebrany za gospodynię domową. Ale mniejsza o jego upodobania seksualne.
Był znakomitym frontmanem, który porywał podczas koncertów tysiące fanów. Ponadczasowy koncert Queen, zarejestrowany na Wembley w 1986 roku, pokazuje, w jaki sposób potrafił tworzyć wielkie rockowe widowiska, jak zachwycał swoimi wokalnymi „eskapadami”, estradowym temperamentem i, co by nie mówić, talentem aktorskim.
Myślę, że gdyby pozostawił po sobie tylko Bohemian Rhapsody, i tak byłby wielki. Wszak to jedna z najsłynniejszych i zarazem najznamienitszych kompozycji w całej historii rocka. Kto wie, czy tak naprawdę nie jest to najsłynniejszy utwór w dziejach muzyki rozrywkowej w ogóle, bo są tacy, którzy za taką właśnie opinią zdecydowanie się opowiadają. Gitarzysta Queen, Brian May, zawsze utrzymywał, że wszystko powstało w głowie Freddie’go. Dla znawcy muzyki, Nathana Bracketta: To jedna z najbardziej ambitnych piosenek rocka – fantastyczna wyprawa ścieżkami ballady fortepianowej, opery, gitarowych crescendo i hard rocka.
