W drugą sobotę nowego roku audycja będzie obchodzić 6‑lecie swojego antenowego żywota. Trzeba tu wyjaśnić, że co roku w okresie wakacji Grand Lista „udawała się na urlop” i dlatego też dotychczas wyemitowana została „zaledwie” 200 razy.
Program, gdy ruszał w 2012 roku, nosił tytuł Grand Rank – czyli oldskulowy ranking nie tylko przebojów. Jego założenia nie wiele odbiegały od emitowanej w latach 1996‑2007 na antenie radia MAKS audycji Wieża Hitów, czyli Lista Nieprzemijających Przebojów. Z jedną różnicą, Grand Rank, a po zmianie nazwy Grand Lista zawsze miały charakter otwarty. Kształt zestawienia zmienia się nieustannie, nie tylko między kolejnymi notowaniami, ale także podczas emisji. System bowiem na bieżąco liczy głosy oddawane online oraz przy pomocy SMS‑ów i na bieżąco też przekształca zestawienie. To prawdopodobnie jedyne takie rozwiązanie w polskich stacjach radiowych.
W Grand Liście, podobnie jak w końcowych wydaniach Wieży Hitów, rywalizują utwory, które zostały nagrane do roku 2000. Bo choć lata mijają, stare kompozycje niezmiennie pozostają w muzycznym skarbcu. Co więcej, Słuchacze lubią układać „stare” listy, a przede wszystkim lubią słuchać tych numerów, które… po prostu znają. Jednakże, zgodnie z podtytułem, w tej układance stosowną rolę odgrywają również te kompozycje, które nigdy nie zdobyły miana przeboju nawet w stopniu umiarkowanym, a mimo to pozostały ważnymi, interesującymi lub choćby tylko takimi, które się lubi. I tu trzeba przyznać, że Słuchacze potrafią „odkopać” zupełnie zapomniane perełki.
W pierwszym wydaniu lista miała 20 utworów, co tydzień dochodziło kolejnych pięć, a kiedy osiągnęła 100, w każdym następnym wydaniu trzy najniżej notowane numery opuszczały stawkę, udostępniając miejsce trzem „nowym”, wśród których, jeśli taka była wola Słuchaczy, pojawiały się również kompozycje powracające do zestawienia.
Dotychczas przez listę przewinęły się 674 utwory. Najwięcej, bo po 6 odnotowały na swoim koncie zespoły Deep Purple i Czerwone Gitary, po 5 Pink Floyd i Queen, po 4 wprowadzili do zestawienia tacy wykonawcy jak: Bruce Springsteen, The Beatles, Aerosmith, Elvis Presley, Joe Dassin, zespoły Led Zeppelin, Thin Lizzy, Uriah Heep oraz ZZ Top, a także wykonawcy polscy: Czesław Niemen, Maanam i Breakout.
Podkreślić tu należy, że dzięki głosom Słuchaczy sporą popularnością cieszą się odkurzone muzyczne tarnoviana. Tak jest w przypadku Lawiny zespołu Filipy czy utworu Nad wielkim wodospadem Akronu, który przez ostatnie tygodnie przewodzi stawce.
Warto też odnotować, że w ciągu 200 wydań listy zagościło w niej kilka mało znanych utworów zupełnie zapomnianych wykonawców, ot, jak choćby Everybody’s Gotta Live Arthura Lee czy Swamp Man Marthy Velez.
Do grona najstarszych utworów, które zagościły w Grand Liście, zaliczają się: White Christmas Irvinga Berlina (1941) w wykonaniu Binga Crosby’ego oraz Sail Along Silv’ry Moon Billy’ego Vaughna i jego orkiestry (1957), a także słynny Petite Fleur zespołu Chris Barber’s Jazz Band (1959), znany wcześniej z wykonania Sydneya Bechetta (1952).
Jak czas pokazał, wśród Słuchaczy można wyodrębnić przede wszystkim zwolenników rocka i popu, to istotny, choć dość umowny podział. W drugim występują amatorzy muzyki anglosaskiej oraz polskiej. Sporą grupę stanowią jednak osoby, które cenią sobie zarówno ostre hardrockowe numery, jak i ballady, a nawet poezję śpiewaną. Dla nich to, czy dana kompozycja jest śpiewana w języku polskim, angielskim, czy francuskim, ma raczej znaczenie drugorzędne, liczy się muzyka.
Dzięki przekazowi internetowemu audycja dociera do odbiorców w całej Polsce. Z telefonów, SMS‑ów i przesyłanych maili okazuje się, że program jest stale słuchany przez słuchaczy m.in. na Pomorzu, Mazowszu, w Wielkopolsce i, co oczywiste, w naszym makroregionie. W tym ostatnim przypadku dzieje się to głównie dzięki przekazowi tradycyjnemu.
Silną grupę odbiorców Grand Listy stanowią rozsiani po całej Polsce słuchacze niewidomi i niedowidzący, którzy wielokrotnie dawali wyraz swojej sympatii dla programu, a ich przedstawiciele w minionym roku dwukrotnie przejechali setki kilometrów, by zawitać w siedzibie RDN Małopolska i znaleźć się w studiu podczas trwania audycji.
Dziś, kiedy do muzyki, nawet tej sprzed wielu lat, można na różne sposoby dotrzeć w sieci, kiedy dziesiątki, a nawet setki płyt mogą brzmieć ze smartfonów, cieszy fakt, że program, jak by nie było o dość tradycyjnej formie, ma tak oddane grono zwolenników.
