Czy pojedziesz w 2016 roku na Igrzyska Olimpijskie do Rio de Janeiro?
Tego jeszcze nie wiem. Kwalifikacje olimpijskie zaczynają się na sezon przed igrzyskami. Na razie wiadomo, że w Rio de Janeiro odbędą się dwie konkurencje w szpadzie kobiet –turniej indywidualny, w którym wystartują 32 zawodniczki z całego świata, oraz turniej drużynowy, w którym weźmie udział 8 ekip narodowych. Aktualnie zajmuję 39. lokatę na świecie.
Skąd zainteresowanie szermierką?
Chodziłam do Szkoły Podstawowej nr 19 w Tarnowie, gdzie odbywały się treningi szermierki. Zapisałam się z ciekawości, a po jakimś czasie zaraziłam się tym sportem. Rozpoczęłam w Uczniowskim Klubie Sportowym od nauki floretu pod okiem Ewy Oleksy. Następnie reprezentowałam MKS Pałac Młodzieży Tarnów. Po pięciu latach wyruszyłam do Krakowa, aby rozwijać swoje umiejętności.
Dlaczego wybrałaś akurat Krakowski Klub Szermierzy?
Jeszcze przed przyjazdem do Krakowa nawiązałam współpracę z trenerem Eugeniuszem Olesiakiem. To właśnie ze względu na trenera Olesiaka, który w tym czasie prowadził zajęcia szpadowe w stolicy Małopolski, wybrałam ten klub. Decyzji nie żałuję – Krakowski Klub Szermierzy dał mi możliwość rozwoju. Dodam tutaj, że w trenerem Olesiakiem pracowałam osiem lat. Wiele mnie nauczył, a obecnie trenuję z Bartłomiejem Językiem.
Zaczynałaś od floretu i walki prawą ręką. Teraz jesteś zawodniczką leworęczną, lecz nie z wyboru, a z powodu decyzji lekarza. Jak zmiana ręki wpłynęła na Twoją formę i karierę?
Nauczenie się walczenia szpadą lewą ręką to była jedna z trudniejszych rzeczy, której udało mi się dokonać w sporcie. Uczyłam się szermierki właściwie od początku. Nauka pracy nóg od pierwszych kroków, nauka techniki od początku oraz koordynacja ręki z nogami to elementy, których musiałam uczyć się od podstaw. w ciągu dwóch lat wyrównałam poziom z moimi rówieśniczkami. Zostałam powołana do kadry Polski i od tego czasu systematycznie reprezentowałam nasz kraj zarówno w kategoriach młodzieżowych, jak i seniorskich.
Dużo czasu spędzasz na treningach, wyjazdach?
W tym roku – według ustaleń – spędzę 171 dni na zawodach i zgrupowaniach. Poza zgrupowaniami trenuję w klubie.
Oprócz sportu studiujesz. po ukończeniu kierunku Zarządzanie i Inżynieria Produkcji na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej kontynuujesz edukację na drugim roku studiów doktoranckich. Jak to wszystko godzisz?
Staram się jak mogę. Jak tylko jestem w Krakowie i nie mam akurat treningu, jadę na uczelnię. Prowadzę zajęcia ze studentami, chodzę na własne zajęcia dydaktyczne, staram się spełniać wszystkie kryteria, które powinien spełniać słuchacz studiów doktoranckich. Przyznaję, że czasami jest ciężko. Odpuszczam tylko wtedy, kiedy wiem, że może mieć to negatywny wpływ na mój start w zawodach czy trening.
Szermierka nie jest tak popularną dyscypliną jak piłka nożna, siatkówka czy skoki narciarskie, Dlatego pewnie nie jest łatwo o sponsora?
Nawet bardzo trudno. Rzeczywistość zmusza nas do wysyłania dziesiątek ofert sponsorskich oraz do „pukania do drzwi” firm zainteresowanych pomocą. Bardzo ciężko o strategicznego sponsora. Marzeniem jest ktoś, kto uwierzyłby i objął patronatem do czasu Igrzysk Olimpijskich w Brazylii. Taka pomoc dałaby ogromny komfort psychiczny. Na razie otrzymałam wsparcie od wójta gminy Tarnów, Grzegorza Kozioła, co jest dla mnie szczególnie miłe, gdyż mój dom rodzinny znajduje się w Koszycach Wielkich, od starosty tarnowskiego, Romana Łucarza oraz od firmy RWD Prospect.
Znaczące sukcesy w kolejnych kategoriach wiekowych odnosisz już od dekady. Masz dwukrotne Mistrzostwo Polski, brązowy medal Mistrzostwach Europy, jesteś w kadrze narodowej… Co dalej?
Na pewno udane starty w Mistrzostwach Europy i Mistrzostwach Świata, punkty w Pucharze Świata. Mam swoje małe cele na ten rok, ale przede wszystkim cały czas układam swoją drogę do Rio de Janeiro. To cel główny.
Rozmawiał: Rafał Kubisztal
