Lipie, „Marcinka”, stawy…
Teoretycznie biegać można wszędzie, ale z punktu widzenia biegacza najlepiej wybrać miejsce, gdzie panuje spokój i nie ma zbyt dużego ruchu, bo tłoku, spalin i ulicznego kurzu zwolennicy joggingu bardzo nie lubią. Jakie rejony do biegania znajdą w Tarnowie?
– Najwięcej biegaczy można spotkać na tradycyjnych ścieżkach rowerowych, dlatego sama wybieram drogi między łąkami koło Stawów Krzyskich w Krzyżu. W pobliżu przebiega okrężny Czerwony Szlak wokół Tarnowa, a także linia kolejowa nieczynnej już „Szczucinki”. Bardzo klimatyczne miejsce, rzadko odwiedzane przez ludzi. Niejeden raz zaliczałam tam spotkania z sarną, czasami wręcz w odległości zaledwie kilku metrów – zachwala Beata, biegająca od kilkunastu lat.
Oficjalnie terenów do joggingu czy spacerów z kijkami nordic walking mamy w mieście 12: lasek Lipie, zbocza Góry Św. Marcina wraz z ul. Lotniczą i al. Tarnowskich, miejskie parki: Strzelecki, Sanguszków, w Mościcach i na Piaskówce, okolice obiektów sportowych przy ul. Wojska Polskiego, ścieżki wzdłuż ul. Czystej i Wyszyńskiego. Do biegania służą stadiony lekkoatletyczne przy ul. Piłsudskiego i Traugutta, są bieżnie przy szkołach… Jednak największą popularnością cieszy się Park Biegowy „Marcinka” z oświetloną, 550‑metrową asfaltową ścieżką, po której można też jeździć na rolkach i nartorolkach oraz z porośniętymi strzyżoną trawą trasami o długości ponad siedmiu kilometrów. Są tam również urządzenia do plenerowych ćwiczeń, m.in. drabina, wyciąg górny, orbitrek i wioślarz.
– Obecnie na Górze Św. Marcina budujemy Centrum Aktywnego Wypoczynku, gdzie być może jeszcze w tym roku powstanie zaplecze dla osób korzystających z parku, wyposażone w szatnie z szafkami i prysznice. Miejsc do biegania mamy w Tarnowie coraz więcej, ponieważ sporo tarnowian uprawia jogging praktycznie przez cały rok. Skargi do nas nie trafiają, biegacze chwalą natomiast sztuczną nawierzchnię na stadionie lekkoatletycznym przy ul. Piłsudskiego, bo nie obciąża stawów. Od ubiegłorocznego otwarcia obiekt odwiedziło ponad 32 tysiące osób, w tym prawie 7 tys. skorzystało z bieżni, a przeszło 2 tys. z terenowej siłowni – wyjaśnia Edward Rusnarczyk, dyrektor Tarnowskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji.
Z dzieckiem za rękę lub ekstremalnie
– Wystarczy wyjść na ulicę, by zobaczyć, ilu ludzi biega. Zawsze gdzieś ktoś pomyka – zauważa Bogdan Banaś, prezes Stowarzyszenia Sportowego Sokół Tarnów, który biega już od 55 lat, popularyzując ten sport nie tylko wśród osób aktywnych, startujących w zawodach. – Najpierw uprawiałem bieganie jako zawodnik Tarnovii, a później przez lata biegałem na Piaskówce, gdzie mieszkam. Prowadziłem grupę młodzieży i często trenowaliśmy w lasku Lipie, chociaż to miejsce trochę dzikie, którego miasto nie może zagospodarować, ponieważ jest własnością nadleśnictwa.
To właśnie pan Bogdan wpadł na pomysł, by na zboczu Góry Św. Marcina powstał park biegowy, a inwestycję udało się zrealizować dzięki funduszom wyasygnowanym w ramach budżetu obywatelskiego.
– W Tarnowie to najlepsze profesjonalne miejsce do biegania rekreacyjnego, którym możemy się pochwalić, bo nie w każdym mieście znajdują się podobne obiekty. W pobliżu lasku na „Marcince” można biegać bezpiecznie, nie obawiając się samochodów – zaznacza prezes Sokoła.
Już od ponad 20 lat stowarzyszenie organizuje imprezy biegowe. Najbardziej znane to odbywający się na Starówce międzynarodowy Tarnowski Bieg Leliwitów o buławę hetmana Jana Tarnowskiego, Bieg na Zamek po Miecz Spycymira, Bieg Trzeźwości z Tarnowa do Tuchowa, Marsz Nordic‑Walking czy siedmiokilometrowy Zimowy Trening Biegowy Marcinka Cross Challenge, organizowany po zachodzie słońca dla miłośników ekstremalnego biegania z przeszkodami.
– Najmłodsi uczestnicy zawodów, czasem nawet półtoraroczni, docierają na metę w wózku pchanym przez biegnącego tatę lub trzymani za rękę przez mamą. Najstarsi w wieku ponad 70 lat potrafią przebiec spory dystans – przekonuje Bogdan Banaś.
