W tym tygodniu prezentujemy kolejną część materiału autorstwa Juliana Hebdy z 1988 roku poświęconego kapliczkom, figurom i przydrożnym krzyżom.
– Na naszych oczach przepada bezpowrotnie wiele cennych obiektów, których przepiękna często forma swą rozmaitością i urodą wspaniale harmonizowała z otaczającą przyrodę. Wiele tych znaków chrześcijańskiej pobożności znika z naszego krajobrazu wskutek naturalnego zużycia. Niszczeją ukryte w cieniu starych, zgarbionych i pochylonych drzew, zbudowane z modrzewiowych belek o przepięknych formach architektonicznych urocze budki, w których przez duże zakratowane okno dostrzec można figurki świętych i ołtarzyki. Rozsypują się kamienne, czy ceglane kapliczki. Zapadają w ziemię wzniosłe kamienne, ongiś stojące prosto jak świece figury – usłyszymy w nagraniu.usłyszymy w nagraniu.
Jak zmienił się krajobraz polskiej wsi na przestrzeni prawie 35 lat? Jak wtedy prezentowały się obiekty kultu religijnego? Zachęcamy do obejrzenia drugiej części materiału poświęconego kapliczkom, figurom i krzyżom przydrożnym diecezji tarnowskiej.
“Kapliczki, figury i krzyże przydrożne cz. II” / Julian Hebda /youtube
