W trakcie swoich spacerów z psem, pan Roman wielokrotnie spotyka dzikie zwierzęta zapuszczające się coraz śmielej w głąb Tarnowa. To przykład synantropizacji, czyli przystosowania się zwierząt do życia w bezpośrednim sąsiedztwie człowieka, zbliżania do ludzkich siedzib w poszukiwaniu m. in. pożywienia.
Pana Romana nie dziwi już widok saren, rogaczy, czy lisów przemykających miejskimi drogami, ale podczas dzisiejszej wędrówki z czworonogiem w centrum Tarnowa natknął się nieoczekiwanie – jak twierdzi – na szakala złocistego. – Spacerowałem w rejonie Wątoku i ulicy Narutowicza, i tam – ku mojemu zaskoczeniu – dostrzegłem szakala. Znam się trochę na zwierzętach i wiem, co mówię. Nie zdążyłem zrobić mu zdjęcia, ale jestem pewien, że widziałem szakala złocistego o długich nogach, charakterystycznym futrze i ogonie – opowiada. – Nie ukrywam, że był dreszczyk emocji na widok drapieżnika, który szybko jednak czmychnął. Wydaje mi się, że własnymi ścieżkami odwiedza on miasto regularnie, wytropić go mogłyby fotopułapki.
Myśliwi nie wykluczają, że tarnowianin mógł spotkać szakala złocistego – największego i jedynego szakala występującego poza Afryką. Jest nieco mniejszy od wilka, a większy od lisa. Poznać go można po długich kończynach i krótkim, szorstkim futrze w kolorze między jasnożółtym, a złotym. Nie zagraża ludziom, najbardziej aktywny jest nocą, żywi się głównie gryzoniami i drobną zwierzyną, w tym kurami. Podczas ostatniej inwentaryzacji dzikiej zwierzyny koła łowieckie tarnowskiego okręgu Polskiego Związku Łowieckiego doliczyły się sześciu szakali złocistych. Po raz pierwszy ich obecność w Polsce odnotowano w 2015 roku, dziś w całym kraju bytuje już ponad tysiąc osobników.
