W Galerii Bema20 Agnieszki i Dawida Niedbałów, najmłodszej stażem przestrzeni wystawienniczej dla sztuki w Tarnowie, zapoznać się można obecnie z pracami słuchaczy Policealnego Zawodowego Studium Plastycznego. Jest też niespodzianka w postaci mini wystawy „Hommage a Magdalena Abakanowicz”. Obydwie prezentacje warte są uwagi.
Ekspozycja „Wgląd 2” kontynuuje cykl wystaw pokazujących dokonania uczniów i absolwentów tarnowskiego Zespołu Szkół Plastycznych. O ile poprzedni „Wgląd 1” prezentował dzieła uczniów liceum, kształcącego młodych ludzi w zakresie projektowania graficznego, architektury wnętrz, meblarstwa artystycznego i tkaniny artystycznej, to teraz tarnowianie zwiedzający drugą prezentację cyklu mają sposobność poznać działalność edukacyjną Policealnego Zawodowego Studium Plastycznego, funkcjonującego w strukturach ZSP w Tarnowie, na przykładzie prac jego słuchaczy, wykonanych w ramach dwóch specjalizacji – renowacji mebli i wyrobów snycerskich oraz renowacji elementów architektury.
Ponad 30 prac, dostępnych na wystawie, powstało podczas ćwiczeń z zakresu klasycznych technik meblarskich, sztukatorskich i kamieniarskich oraz technik renowacyjnych i zdobniczych, takich jak intarsja, politurowanie, snycerka, sgraffito, fresk, stiuk, pozłotnictwo, itp. Większość obiektów to kopie dzieł oryginalnych, wykonane przez uczniów w celu przyswojenia sobie umiejętności niezbędnych w zawodzie konserwatora. Mamy więc repliki malarstwa gotyckiego tablicowego z Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie, malowane wg starej technologii – temperą jajową z użyciem tradycyjnej techniki pozłotniczej. Są reliefy, miniatury mebli wykonane w zgodzie z zasadami dawnego rzemiosła – politurowane, intarsjowane, kopie rzeźb przedstawiających znane postaci, freski. Ale są też przykłady zabytkowych obiektów – ołtarzyk dworski i figura kamienna, ukazujące zakończoną lub będącą w trakcie renowację.
***
Niezależnie od szkolnej ekspozycji, w Galerii Bema20 kryje się mała niespodzianka – dwie tkaniny artystyczne niezwykłej urody, tworzące mini wystawę „Hommage a Magdalena Abakanowicz”, upamiętniającą wielką polską artystkę w pierwszą rocznicę jej śmierci, a zarazem zwiastującą serię działań zaplanowanych w galerii wokół jej postaci i tkaniny jako dzieła sztuki.
Autorką pierwszej z prac jest Lilla Kulka, uczennica Abakanowicz i w pewnym sensie jej artystyczna spadkobierczyni, drugiej zaś tarnowska artystka Anna Śliwińska‑Kukla, z kolei studentka profesor Kulki. Żadna z prac nie jest makatką, z którą laicy zwykli kojarzyć tkaninę artystyczną, to potężne rozmiarami przestrzenne obiekty wykonane z kawałków różnych materiałów. Cechuje je wyrazista, mocno zaznaczona faktura o wewnętrznej ekspresji i kształt przypominający ludzką postać.
„Anonim” Lilli Kulki to część jej pracy dyplomowej u Magdaleny Abakanowicz, złożonej pierwotnie z dwóch uzupełniających się obiektów – tkanin powstałych z mundurów wojskowych piechoty i mundurów lotniczych. „Zielona” obecnie znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, „niebieską” możemy oglądać w Tarnowie. Inspiracją ich twórczyni były pogmatwane i tragiczne losy Polaków w trudnej historii naszej ojczyzny, a wpływ na ich formę – jak przyznaje artystka – miała patriotyczna atmosfera jej domu rodzinnego. Dziś „Anonima” odczytywać możemy na wiele sposobów, zawsze jednak odbiorcę uderzy dramatyzm tego dzieła i kryjący się w nim emocjonalny ładunek.
„Dwutakt. Bezimienny” Anny Śliwińskiej‑Kukli, zrodzony na studiach pod wpływem profesor Kulki, przedstawia z kolei dwie postaci wtulone w siebie. Miłość, ciepło, potrzeba bliskości z drugim człowiekiem – tak można rozumieć tę pracę, otwartą wszak na inne interpretacje.
Przy obu dziełach na pewno trzeba się zatrzymać i skonfrontować z nimi własną wrażliwość.
