Jelcze PR110 to owoc epoki licencyjnej z lat siedemdziesiątych, którą zapoczątkował w PRL Edward Gierek. W ostatnim dwudziestopięcioleciu ubiegłego wieku charakterystyczne kanciaste pojazdy obok węgierskiego „ikarusa” były podstawowym środkiem transportu wykorzystywanym w polskich miastach.
Na początku 1978 r. do Tarnowa trafiły trzy pierwsze nowe autobusy marki „berliet”. Do końca roku pojawiło się ich na tarnowskich ulicach jeszcze kilka. – Nowe autobusy wykorzystano do uruchomienia pierwszej linii pośpiesznej „A”. Prowadziła ona z Rzędzina do Mościc i szybko została zlikwidowana ze względu na zbyt małą liczbę pasażerów – zauważa Piotr Filip, autor kilku opracowań o tarnowskim MPK.
Nowiutkie autobusy odbiegające znacząco od wyglądu dotychczas eksploatowanych pojazdów robiły imponujące wrażenie na podróżnych, choć szybko okazało się, że w polskich warunkach nie sprawdzały się najlepiej. – W mroźne dni zawodziła przede wszystkim pneumatyka. Nie otwierały się drzwi. Łatwo pękały węże, to nie był autobus na nasz klimat. Co ja się pod nim z tego powodu nie wyleżałem, żeby naprawić to, co nawaliło. Często też gniły kratownice – wspomina wieloletni kierowca, Wiesław Barabasz w jednym z artykułów Wiesława Ziobry z 2018 r.
Historia kultowych autobusów jeżdżących w barwach tarnowskiego MPK zakończyła się po 40 latach eksploatacji końcem ubiegłego dziesięciolecia.
W 1972 roku Prezydium Rady Ministrów PRL podjęło decyzję o zakupie licencji na francuski autobus Berliet PR100. Zakup tej licencji był skokiem technologicznym dla polskiej komunikacji. Autobusy miały pneumatyczne sterowanie zawieszeniem, drzwiami i hamulcami, a także wodne ogrzewanie przestrzeni pasażerskiej. Pojazdy zastąpiły poprzednią generację autobusów z lat 50 i 60, czyli tzw. „ogórki” z Sanoka i Jelcza.
# TEMI, Tarnów wiadomości, Tarnów ciekawostki, MPK Tarnów, historia komunikacji miejskiej Tarnów, Berliety Tarnów, Jelcz PR100 Tarnów
