Podziemny chodnik
„Słownik” podaje, że w 1890 roku Tarnów liczył 25 575 mieszkańców. Wymienia on wszystkie ważniejsze budowle historyczne miasta i szczegółowo je opisuje. Autorzy wyróżniają: „katedrę, ratusz, klasztor bernardynów, gimnazyum, pałac biskupi, kasyno miejskie, kościółek na Górze św. Marcina za miastem, ruiny zamku i pałac ks. Sanguszków w pobliskich Gumniskach”.
Tam też znajdziemy sensacyjną informację o tym, iż gotycki kościół i klasztor bernardyński „obwiedziono murem i połączono podziemnym chodnikiem z zamkiem”. Jak wiadomo, legenda o prawie 3-kilometrowym tunelu przetrwała do czasów współczesnych, chociaż znawcy tematu już zdążyli się z nią bezwzględnie rozprawić. Legenda ta obecnie znajduje się na wymarciu, a tych, którzy nadal wierzą, że można przejść pod ziemią z dawnego klasztoru bernardyńskiego do dawnego zamku Tarnowskich jest już niewielu.
