Sytuacja jest patowa. Nowoczesne stadiony piłkarski, żużlowy i lekkoatletyczny, umożliwiające organizowanie rozgrywek na najwyższym poziomie; boiska i hale sportowe, z których korzystać mogą wyczynowcy i amatorzy uprawiający rozmaite dyscypliny… Tarnowianom marzy się Tarnów z dobrą bazą sportową… Trudno nie dostrzec utyskiwań na stan sportowej infrastruktury i zbyt małe pieniądze przeznaczane przez samorząd na ten cel.
Stadionowe wpadki
Nie znaczy to, że tarnowski samorząd nic nie robi, by to zmienić. Ale radość z otwarcia np. kolejnego boiska burzą inwestorskie wpadki. Tak przecież było z obśmianym w Polsce trawiastym boiskiem do koszykówki na os. Westerplatte; mianem bubla okrzyknięto (na szczęście na krótko) oddaną niedawno do użytku bieżnię tartanową przy Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 4 na os. Legionów. Na początku okazało się, że po bieżni lekkoatletycznej nie można biegać w butach z kolcami, a takich właśnie używają lekkoatleci. Nieporozumienie szybko wyjaśniono – urzędnicy po zasięgnięciu informacji u wykonawcy bieżni zdementowali wieści o zakazie, precyzując, że dotyczy on biegania po bieżni w korkach piłkarskich. Nie uspokoiło to jednak tych, którzy przyglądali się powstawaniu bieżni i twierdzą, że jest ona zbyt cienka (ma tylko kilka milimetrów grubości) nawet na buty z kolcami i szybko się zniszczy. Lekkoatleci będą po niej biegać, ale w starych butach z krótszymi kolcami… Z drugiej strony pamiętać trzeba, że obiekt na os. Legionów ma charakter obiektu szkolnego, ma służyć dzieciom i młodzieży, a nie uprawiającym biegi wyczynowo.
Są sukcesy, kiepsko z miejscem do treningów
Lekkoatleci nie mają w Tarnowie lekko, a mimo to odnoszą sukcesy, jak chociażby ostatnio Michał Derus. Słabe, a mówiąc wprost, to beznadziejne – tak o warunkach treningowych dla młodych lekkoatletów w Tarnowie mówią trenerzy.
– Dobrych warunków do trenowania szukać trzeba poza Tarnowem. Uczestnicy szkolnych zawodów znajdą jeszcze w tym mieście możliwość treningu, ale jeśli mówimy o juniorach czy seniorach i apetytach na medale, to bez bieżni tartanowej czy dobrej skoczni treningi są niemożliwe. Jeździmy do Mielca, Rzeszowa, Krakowa, wszędzie tam, gdzie możemy trenować na tartanie. Zasada jest prosta – nawierzchnia, na której odbywa się trening, musi być tym rodzajem nawierzchni, na której organizowane są zawody. Poza tym dobre buty z kolcami to wydatek rzędu 500 zł. Jeśli w takich butach biega się po bieżni żużlowej, niszczą się bardzo szybko, traci się też gwarancję z powodu niewłaściwego użytkowania obuwia – mówi dr Piotr Kuczek, trener sekcji lekkiej atletyki w KU AZS PWSZ w Tarnowie.
Projekt „zamiast”
Czy taki stan rzeczy zmieni przebudowa stadionu piłkarskiego KS Błękitni przy ul. Piłsudskiego w Tarnowie na stadion piłkarsko‑lekkoatletyczny? Dlaczego wybrano takie właśnie miejsce?
– W opracowaniu jest projekt pod nazwą Centrum Przygotowań Paraolimpijskich, które znajdzie swoje miejsce w Tarnowie‑Mościcach, obejmując krytą pływalnię, halę „Jaskółka”, tereny sąsiednie oraz stadion lekkoatletyczny w miejscu istniejącego tam dziś boiska sportowego. To jednak inwestycja bardzo kosztowna i rozłożona w czasie. Wracamy więc do obiektów przy ul. Piłsudskiego, dla których był już gotowy projekt ponadregionalnego centrum sportowo‑rekreacyjnego, składającego się z parku wodnego, amfiteatru, przebudowanego stadionu oraz zagospodarowanego na nowo stawu. Całość na razie realizowana nie będzie. Uznaliśmy jednak, że zanim powstanie stadion lekkoatletyczny w Mościcach, warto tutaj stworzyć obiekt dający możliwość treningu w profesjonalnych warunkach. Za inwestycją tą przemawia też dobra lokalizacja – wyjaśnia Edward Rusnarczyk, dyrektor Tarnowskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji.
Dla piłkarzy, lekkoatletów i…
W wyniku przebudowy powstanie boisko do piłki nożnej o wymiarach 68 x 103 m, rzutnie do pchnięcia kulą, skocznia do skoku w dal i trójskoku, skocznia do skoku o tyczce, skocznia do skoku w wzwyż, rzutnia do rzutu oszczepem, rzutnia do rzutu młotem i dyskiem, rów z wodą o wym. 3,66 x 3,66 m (możliwość rozgrywania biegów z przeszkodami). Teren będzie ogrodzony, boisko piłkarskie oświetlone z sześciu masztów, a na trybunach zmieści się ok. 1900 widzów.
Skoro ma to być także stadion lekkoatletyczny, będzie też bieżnia lekkoatletyczna – okrężna sześciotorowa i ośmiotorowa na prostej, wykonana z nawierzchni tartanowej z atestami IAAF. I to wzbudziło kontrowersje. Im mniej torów po okrężnej, tym niższej rangi zawody można organizować na takim obiekcie. Zatem jeśli już powstać ma stadion piłkarsko‑lekkoatletyczny, niech będzie obiektem o wysokim standardzie. Jednak dyrektor TOSiR‑u twierdzi, że budowa ośmiu torów po okrężnej jest raczej niemożliwa, a nawet gdyby miejsce na dwa dodatkowe tory wygospodarowano, niczego to nie zmieni.
– Gdybyśmy chcieli budować ośmiotorową bieżnię okrężną, konieczna byłaby likwidacja skarpy od wschodniej strony, zmniejszenie wymiarów boiska treningowego przylegającego do ulicy i wybudowanie potężnego muru oporowego. Ale to i tak nic nie zmieni. Posiadanie na bieżni ośmiu torów po okrężnej to tylko jeden z warunków otrzymania lepszej kategorii dla obiektu. Innych, a lista jest długa, spełnić nie możemy. Projekt przebudowy stadionu opracowany został w 2013 roku. Zgodnie z obowiązującymi wtedy wytycznymi PZLA mogliśmy mieć stadion zaliczony do kategorii III. Jednak początkiem tego roku wytyczne zmieniono, zaostrzono wymagania i nasz obiekt spada w tej klasyfikacji o dwa miejsca, do kategorii VA lub VB. Oczywiście, będziemy się starać o klasyfikowanie obiektu już zgodnie z nowymi przepisami, jesteśmy w kontakcie z PZLA, mamy przygotowane odpowiednie materiały. Sam projekt przeglądał również przedstawiciel komisji obiektów i urządzeń PZLA. Na stadionie kategorii VA i VB można organizować mistrzostwa Polski i mityngi ogólnopolskie w wybranych konkurencjach. Na kategorię IV lub III nie mamy szans, liczymy na VA. – mówi Rusnarczyk.
Budowa dwóch torów podniosłaby koszt tarnowskiej inwestycji o kilkaset tysięcy złotych, ale nie zmieni to znacząco klasyfikacji obiektu, bo niezbędna jest też inna infrastruktura.
– By stadion zyskał kategorię IV, konieczne byłoby wybudowanie od podstaw strefy do rozgrzewki, czyli stadionu lekkoatletycznego w wersji mini z miejscem do skoków wzwyż i dal, z krótką bieżnią i co najmniej jedną rzutnią, a także obowiązkowe zorganizowanie pomieszczeń o powierzchni co najmniej 150 m kw. do fizykoterapii, odpoczynku zawodników, do kontroli antydopingowej. W przypadku kategorii V wystarcza posiadane po prostu gabinetu lekarskiego. Spełnienie tych dodatkowych wymagań to wydatek kilku milionów złotych, których nie mamy – tłumaczy dyrektor Rusnarczyk.
Stadion będzie za półtora roku
Prace przy przebudowie stadionu przy ul. Piłsudskiego w Tarnowie rozpoczną się jeszcze w tym roku. Przetarg już rozstrzygnięto. Wykonawca otrzyma 5,6 mln zł za przebudowę stadionu i 1,2 mln zł za budowę trybun, razem 6,8 mln zł. Inwestycję tę miasto finansuje z własnego budżetu, ale zamierza starać się o dofinansowanie m.in. z ministerstwa sportu.
– Chcemy, by wykonawca niezwłocznie przystąpił do prac. Część z nich można wykonać zimą, jak chociażby wywiezienie ziemi z trybun, rozebranie bieżni żużlowej, przygotowanie zbrojenia pod fundamenty czy przygotowanie wykopów. Oczywiście, zobaczymy też na co pozwoli pogoda, jak mroźna lub łagodna będzie zima. Prace powinny zakończyć się na przełomie 2016 i 2017 roku, by wiosną 2017 roku już organizować na przebudowanym stadionie zajęcia sportowe – dodaje Edward Rusnarczyk.W miejskim budżecie zapewniono na tę inwestycję ponad 8 mln zł. To więcej niż kwota
wskazana w przetargu. Zaoszczędzone pieniądze wykorzystane zostaną m.in. na poprawę stanu technicznego otoczenia stadionu, a zwłaszcza drogi dojazdowej. Jak zapewnia dyrektor Rusnarczyk, już po modernizacji stadion przy Piłsudskiego będzie dostępny zarówno dla sekcji sportowych, jak i dla mieszkańców Tarnowa.
