W minioną sobotę na Starym Cmentarzu w Tarnowie odbył się pogrzeb Wojciecha Dzikowskiego – przedsiębiorcy, współwłaściciela firmy Zegar i społecznika. Odszedł człowiek wrażliwy na potrzeby innych ludzi, zmarł przedwcześnie w wieku 69 lat. Osoby, które Go znały zwracają uwagę, że więcej dawał niż brał i czerpał radość z pomagania drugiemu. Tarnowianie pożegnali filantropa, który unikał rozgłosu.
Wojciech Dzikowski odnosił sukcesy w biznesie i potrafił umiejętnie łączyć tradycję z nowoczesnością. W dowód uznania, Izba Przemysłowo-Handlowa w Tarnowie wyróżniła Go statuetką Jana Szczepanika. Oprócz działalności gospodarczej, angażował się w różne inicjatywy społeczne i kulturalne. Wspierał finansowo wiele szlachetnych przedsięwzięć, włączył się w pomoc ukraińskim uchodźcom wojennym. Dał się poznać jako mecenas sztuki i „przyjaciel tarnowskiego środowiska artystycznego”, za co podziękowało Mu w pożegnalnym słowie Biuro Wystaw Artystycznych w Tarnowie. Wdzięczność wyraża też Światowy Związek Żołnierzy AK Środowisko 5. PSK AK w Dębicy za dofinansowanie akcji „Paczka dla Weterana AK”.
Od kilku lat W. Dzikowski blisko współpracował i wspierał dobroczynną działalność Stowarzyszenia Siemacha.
– Poza wszelką wątpliwość był człowiekiem dobrej woli, naszym sprzymierzeńcem i typem przedsiębiorcy, jaki szczególnie szanuję – podkreśla ks. Andrzej Augustyński, przewodniczący zarządu Stowarzyszenia Siemacha. – Wojciech Dzikowski należał do ludzi, którzy autentycznie coś wytwarzali. Tworzył dobro, także w sensie technicznym. Skupiał się na detalach niezbędnych, by powstał np. tomograf oka, czy skomplikowana maszyna do odwiertów w skałach twardych. Miał udział w innowacjach, o których przeciętny mieszkaniec Tarnowa nie miał pojęcia. W niepozornej firmie Zegar na peryferiach miasta powstawały – z zegarmistrzowską precyzją – detale do najbardziej zaawansowanych technicznie urządzeń na świecie.
