Komunalny cmentarz w Tarnowie-Klikowej otwarto w 2008 roku, wybudowano wtedy pierwsze w mieście kolumbarium z ok. 60 miejscami na urny z prochami zmarłych. Przez kilka lat nie było zainteresowanych tego rodzaju pogrzebem, pojedyncze pochówki urnowe odnotowano w 2012 roku i kolejnych latach.
Zainteresowanie nimi wyraźnie wzrosło w okresie pandemii koronawirusa, a dziś decyzje o kremacji zwłok są coraz powszechniejsze, nie budzą już większych kontrowersji. Tak się dzieje w każdym niemal mieście, zaczyna bowiem brakować miejsc na tradycyjne pochówki w trumnach.
– Od pięciu/sześciu lat mamy w tym względzie wyraźną tendencję wzrostową – potwierdza Maria Wójcik, dyrektorka Miejskiego Zarządu Cmentarzy w Tarnowie.
Kremacja… nie dotyczy duszy
– W ubiegłym roku na siedemset pogrzebów na tarnowskich cmentarzach komunalnych blisko 250 to były pochówki urnowe, w tym roku jest podobnie. Nie mam wątpliwości, że będzie ich coraz więcej, co jest powodowane wieloma względami. Są, po pierwsze, tańsze i wygodniejsze, istotny jest także ekologiczno-sanitarny aspekt towarzyszący tym pogrzebom. Rzecz jasna, są opinie przeciwne, sceptyczne, za którymi kryją się obawy i niejasności, np. religijnej natury. Niełatwo rozstrzygać dylematy związane z godnym pochówkiem. Na dodatek brak jest spójnych, kompleksowych przepisów odnoszących się do spopielania ciał, przewozu urn z prochami, przechowywania ich i dalszej drogi na cmentarz – zwraca uwagę dyrektor Wójcik. – Takie regulacje są pilnie potrzebne, by uniknąć przykrych sytuacji. Przychodzi mi tu na myśl zdarzenie (niedotyczące naszego regionu), kiedy z parkingu hotelowego zniknął samochód wiozący urnę z prochami zmarłego. Można sobie wyobrazić, jakie spowodowało to perturbacje.
Kontrowersji dotyczących pochówku urnowego jest wiele, mają je szczególnie osoby wierzące. Kościół do niedawna podchodził do tego sceptycznie. Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 roku jednoznacznie odrzucał kremację ciała jako formę pochówku. Sytuacja zmieniła się w 2016, kiedy Kongregacja Nauki Wiary opublikowała Instrukcję „Ad resurgendum cum Christo” dotyczącą pochówku ciał zmarłych oraz przechowywania prochów po kremacji. Podkreślono w niej, że preferowaną formą pochówku jest ta tradycyjna, dodając jednak, iż Kościół nie dostrzega przyczyn doktrynalnych, by zakazać takiej praktyki, jako że kremacja zwłok nie dotyczy duszy i nie uniemożliwia boskiej wszechmocy wskrzeszenia ciała, a więc nie zawiera obiektywnego zaprzeczenia doktryny chrześcijańskiej na temat nieśmiertelności duszy i zmartwychwstania ciała.
Alternatywa dla ziemnych grobów
Niezależnie od funeralnych dylematów, przybywa osób wybierających kremację jako sposób pożegnania doczesnego świata. Potrzeby w tym względzie stają się coraz większe, także w Tarnowie i regionie. W ostatnim czasie społeczne emocje budzą plany budowy spopielarni zwłok m.in. w Tarnowie-Mościcach i w okolicy Wojnicza – najbliższe krematoria znajdują się w Krakowie i Mielcu. A Miejski Zarząd Cmentarzy w Tarnowie (administrujący czterema komunalnymi nekropoliami) inwestuje w kolejne kolumbaria – nowoczesne i estetyczne alternatywy dla ziemnych grobów. Na cmentarzu w Krzyżu powstało niedawno eleganckie kolumbarium dla trzydziestu urn, w miejscu udostępnionym przez siostry urszulanki. Z kolei w Klikowej budowane są obecnie trzy ściany z niszami, zdolne pomieścić ok. 270 urn. Dyrekcja MZC Tarnów zapowiada, że oddane zostaną do użytku na początku przyszłego roku.
Nekropolia w Tarnowie-Klikowej zabezpiecza potrzeby miasta również te dotyczące tradycyjnych pochówków. Zagospodarowano tam dotąd trzyhektarową cmentarną działkę, podzieloną na 28 kwater, w których spoczywa już blisko cztery tysiące osób. Budowane są kolejne, obliczone na kilkaset miejsc ziemnego pochówku. Cmentarz Klikowa (dysponujący jedenastoma hektarami terenu) posiada jeszcze spore możliwości rozbudowy – miejsc ostatniego spoczynku powinno wystarczyć tarnowianom na długie lata. – Co bardziej zapobiegliwi wykupują miejsce już teraz i budują grobowce dla siebie i najbliższych – zauważa Maria Wójcik.
