– Insuliny humalog dla męża szukamy po całym województwie – żali się tarnowianka. Inny chorujący na cukrzycę mieszkaniec Tarnowa zdobył potrzebną mu insulinę dopiero w czwartej aptece. Pacjentka, która chciała wykupić leki na nadciśnienie, miała dość biegania od apteki do apteki, zostawiła receptę u jednego farmaceuty, a zamówione leki dotarły na drugi dzień. Podobnych problemów z zakupem niezbędnych medykamentów jest więcej. Dlaczego? Z odpowiedzią na to pytanie mają problem nawet sami farmaceuci.
Zajęci podnoszeniem cen leków urzędnicy nie zauważyli, że w Polsce zaczyna brakować leków dla cukrzyków. Małopolski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny zapewnia, że insulina już trafiła do hurtowników, ale w aptekach nadal jej nie ma. Specjaliści od rynku tłumaczą, że leku zabrakło, bo jest sprzedawany za granicę, głównie do Wielkiej Brytanii, a cena insuliny w Polsce jest niższa niż w innych krajach Unii. Pacjenci przyjmujący insulinę humalog mają poważny problem z kupieniem tego leku również w Tarnowie. Farmaceuci bezradnie rozkładają ręce. W minionym tygodniu w aptece „2001” przy ul. Słonecznej w Tarnowie nie było też insuliny lantus, a w placówce przy Lwowskiej często brakuje również insuliny actrapid. – Nie możemy ich sprowadzić, bo insulin nie ma w hurtowniach – zaznaczał Paweł Głód, kierownik apteki „2001”. Na dodatek hurtownicy nie podają terminu, w którym mogliby dostarczyć potrzebne medykamenty. – Niedawno udało nam się zdobyć tylko dwa opakowania humalogu – przyznaje Marta Krawczyk, właścicielka apteki przy ul. Lwowskiej w Tarnowie.
Niestety, brakuje też innych leków. W aptece „2001” na próżno można pytać o zastrzyki cocarboxylasum. – Producent leku ma przerwę w produkcji, to czasem się zdarza, gdy np. konserwuje linię technologiczną – tłumaczy Paweł Głód. Nie ma też często stosowanej zawiesiny atecortin do oczu i uszu. – Na szczęście atecortin łatwo jest zamienić na inny specyfik – wyjaśniają farmaceuci.
Właściciele tarnowskich aptek narzekają, że brakuje zarówno polskich, jak i zagranicznych leków. – Niektórych domagam się w zasadzie codziennie, ale bez skutku – zaznacza Marta Krawczyk. – Nie mamy np. leku donecept 5 mg, stosowanego w chorobie Alzheimera. Bardzo długo, gdyż około roku, trzeba było czekać na zastrzyki przeciwzakrzepowe clexane. Okazało się, że musimy je zamawiać bezpośrednio u producenta, który ma wyłączność na sprzedaż leku.
Co w takim razie mają robić pacjenci, którzy nie mogą wykupić przepisanego na recepcie medykamentu? – Są dwie możliwości: jeśli klient się zgodzi, to bierze tańszy zamiennik lub zostawia receptę, a my zamawiamy lek w hurtowni. Czasem opakowanie jest tego samego dnia po południu bądź dostajemy je nazajutrz – zapewniają farmaceuci.
Niestety w przypadku leków, które nie mają zamienników, chory musi wrócić do lekarza, bo tylko on może zmienić kurację i wypisać inne lekarstwo. Problem pojawia się również wtedy, gdy pacjent ma na recepcie przepisanych kilka medykamentów, a w danej aptece nie ma wszystkiego. Farmaceuci przyznają, że leków jest tak dużo, że nie sposób zamówić wszystkich w większej ilości, zwłaszcza iż medycy często zmieniają preferencje i wypisują coraz to inne specyfiki. Wtedy na przeterminowanych lekarstwach straciłyby same apteki.
Pacjenci muszą pogodzić się nie tylko z brakiem leków, ale również z ich rosnącymi cenami. Powody podwyżek są rozmaite, jednak od stycznia tego roku leki refundowane mają urzędowe ceny i marże, a zgodnie z ustawą refundacyjną spis medykamentów sprzedawanych ze zniżką musi być aktualizowany co dwa miesiące. Czwarta w tym roku lista leków refundowanych obowiązuje od 1 lipca. Znajdziemy na niej 113 nowych leków, w tym trzy dotychczas nierefundowane, m.in. dwa analogi insulin długo działających dla cukrzyków oraz pięć nowych leków stosowanych w chemioterapii. Spadły ceny 814 medykamentów, ale wzrosły dla 227.
Niestety, wraz z kolejnym spisem leków refundowanych, który wejdzie w życie już we wrześniu, można spodziewać się jeszcze większego zamieszania w aptekach.
