Związek Sowiecki oraz personalnie Stalin odniósł wielkie historyczne zwycięstwo w wojnie z III Rzeszą i to przesądziło o pozycji światowego mocarstwa, budowie imperium sięgającego od Władywostoku do Łaby i pozycji Rosji po II wojnie światowej, a także w obecnym świecie. Wiele wskazuje na to, że Putin doprowadzi do utraty wszystkiego, a próba odbudowy stalinowskiego imperium i odzyskania tego, co Rosja utraciła w efekcie rozpadu Związku Sowieckiego zakończy się katastrofą. Tak pisze Paweł Wroński: „W huku pocisków Iskander spadających na Kijów, w ogniu wyrzutni Grad palących Charków ginie mit Rosji jako kraju, który uwolnił kontynent od faszyzmu. Mit, który przez dziesięciolecia paraliżował europejską politykę. Wspomnienie zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej przez wieki konstruowało rosyjską tożsamość. Zarazem wyznaczało rolę Rosji jako państwa, któremu Europa powinna być wdzięczna, a Niemcy winni są nieustannie prosić o wybaczenie.
Wspomnienie to pozwalało również zapominać o ekscesach bolszewizmu i kolaboracji Józefa Stalina z Hitlerem na początku wojny. Wielka defilada w Moskwie 9 maja była przez lata uznawana milcząco przez świat za symbol zwycięstwa całej koalicji i wartości cywilizowanego świata nad największym złem XX wieku. Ofiarą tej polityki w pewnym stopniu przez lata były państwa Europy Środkowej. Po 1989 roku stały się nimi do pewnego stopnia Białoruś, a także Gruzja i Ukraina, której prodemokratyczne i proeuropejskie aspiracje musiały być złożone na ołtarzu zapewnienia komfortu władcom Kremla. W pewien sposób zakończył tę iluzję Władimir Putin swoimi pseudohistoriograficznymi, opętanymi wywodami na temat Ukrainy i uzasadnieniem wojny z Ukrainą, która według niego miała być operacją wyzwoleńczą wobec tamtejszej ludności gnębionej przez faszystowski reżim.” („Koniec rosyjskiego mitu”, Gazeta Wyborcza z dn. 3.02.2022 r.).
Dokładnie odwrotnie niż kiedyś. To od Niemiec Europa oczekiwała jasnego – a nie pozornego – zaangażowania się w wojnę po stronie Ukrainy. Wysłanie przez kanclerza Scholza broni do Kijowa kończy ostatecznie okres niemieckiej pokuty i to wszystko, co to oznacza. W wymiarze moralnym i symbolicznym zakończyła się II wojna światowa i to wszystko, co wiązało się z moralną przewagą Stalina i Związku Sowieckiego nad Hitlerem i III Rzeszą. To Putin jest dziś spadkobiercą Hitlera, Rosja państwem zbójeckim, a wspieranie Ukrainy moralnym i politycznym obowiązkiem świata. Rosyjska kolumna, która utknęła pod Charkowem lub Kijowem z powodu braku benzyny to dziś armia Hitlera, która utknęła podczas ostatniej ofensywy Wehrmachtu w grudniu 1944 roku w Ardenach. Nie widać żadnych sojuszników Putina, nawet Chiny zachowują daleko idący dystans i nie kwapią się z „wyzwalaniem Taiwanu”, a europejscy nacjonalistyczni klienci Putina, jak p. Le Pen, Orban itd. zniknęli w mysich dziurach. To jest skala izolacji i politycznej katastrofy Rosji, a wiele wskazuje, że to raczej początek, a nie koniec. Dopiero rozkręcają się sankcje, a Zachód jest zjednoczony w swoim poparciu dla Ukrainy jak nigdy dotychczas od czasu blokady Berlina lub inwazji Czechosłowacji w 1968 roku.
