Chodnik służący zarówno przechodniom, jak i rowerzystom przechodzi z prawej strony od razu w betonowy rów. I nie chodzi tu o jakąś płytką fosę. – Rów jest głęboki na około dwa i pół metra i szeroki na ponad metr – precyzuje czytelnik. – Płynie w nim strumyk. To miejsce nie jest w żaden sposób zabezpieczone. Podobnie jak wjazdy na posesję – mostki. Prawie codziennie przejeżdżam tamtędy na rowerze. Zdarzyło się, że wyjeżdżając na otwarty teren, na wysokości stacji benzynowej spychany byłem po prostu bocznym wiatrem w stronę rowu. Tylko dzięki wolnej jeździe i opanowaniu nie doszło do wypadku. A przecież nie tylko ja korzystam z tego chodnika. Chodzą tędy mieszkańcy, jeżdżą całe rodziny z dziećmi do lasku przy klasztorze w Zbylitowskiej Górze. Zastanawia mnie, kto projektował, nadzorował i oddał do eksploatacji ten odcinek ciągu komunikacyjnego bez odpowiedniego zabezpieczenia?
Krzysztof Kluza, zastępca dyrektora Zarządu Dróg i Komunikacji w Tarnowie zapewnia, że inwestycja była prowadzona nie za jego urzędowania na tym stanowisku. – Gdy teraz robimy remonty, zwracamy uwagę na tego typu sytuacje i wprowadzamy wymagane prawem zabezpieczenia. Na wspomnianym odcinku nie ma wyznaczonej ścieżki rowerowej, więc rowerzyści powinni poruszać się ulicą, ale wolą jeździć chodnikiem. Faktem jest jednak, że tam, gdzie jest uskok – i to pokaźnych rozmiarów – należy zamontować barierki ochronne. Zweryfikujemy zgłoszenie, zajmą się tym pracownicy z działu inżynierii ruchu. Nie obiecuję, że zadanie zostanie wykonane od ręki, bo takich miejsc jest w Tarnowie więcej, a nasz budżet jest ograniczony. Postaramy się jednak, aby barierki pojawiły się, jeśli nie na całym odcinku, to przynajmniej w tych najbardziej newralgicznych punktach.
