– Prawie całe święta relaksowaliśmy się przed nowym telewizorem – przyznaje Justyna. – Sprawdzaliśmy, jak działa po podłączeniu do Internetu. Jest m.in. funkcja, która pozwala oszukiwać czas – timeshift – dodaje fachowo mąż. – Testowaliśmy pauzowanie, wznawianie i przewijanie. Fajna sprawa. Można na przykład cofnąć fragment programu, żeby jeszcze raz zobaczyć strzeloną bramkę. Żyć, nie umierać.
Niektórzy czują się nieswojo, kiedy telewizor jest wyłączony. Oglądają programy, jedząc, sprzątając, gotując, zasypiając. Podobnie jak w przypadku innych nałogów teleholizm najłatwiej zdiagnozować po tak zwanym zespole odstawienia. Nałogowiec bez odbiornika zaczyna przejawiać niepokój, zdenerwowanie, bezsenność, a nawet agresję. Najwięcej osób ogląda telewizję, jak leci, ale są też nałogowcy tematyczni, którzy nie mogą żyć bez ulubionych seriali, programów politycznych czy erotycznych.W niektórych domach odbiorników jest kilka, po jednym w każdym pokoju oraz w kuchni, przeważnie na lodówce. Jak wynika z badań, im bardziej matka jest przygnębiona i zmęczona, tym więcej czasu przed telewizorem spędzają jej dzieci.Wiele zależy również od aktywności zawodowej, osoby zapracowane bardziej cenią swój czas. Tyle że jedni wolą pójść do kina lub teatru, a inni próbują odreagować stres na kanapie przed telewizorem. Nieliczni w ogóle się tej przyjemności pozbawili.
– Nie mam telewizora i to już od bardzo dawna – mówi Ewa Stańczyk, dyrektorka tarnowskiej biblioteki miejskiej. – Stary się zepsuł, miałam kupić nowy, ale w międzyczasie doszłam do wniosku, że nie jest mi potrzebny do szczęścia. Mam teraz więcej czasu na czytanie, słuchanie muzyki, uprawianie sportu. Częściej bywam w kinie, teatrze, na wystawach i koncertach, i to nie tylko w Tarnowie.
Marcin Sobczyk, kierujący wydziałem kultury w tarnowskim magistracie, ma podobne doświadczenia.
– Przez kilka lat nie posiadałem telewizji, ponieważ wypiąłem odbiornik z gniazdka. Denerwowało mnie, że najbardziej wartościowe programy i filmy puszczane są późno, a ich jedynymi odbiorcami mogą być widzowie chorzy na bezsenność. W chwili słabości wpiąłem go na nowo i teraz czasem tego żałuję. Niewiele się zmieniło, nadal najciekawsze filmy są poza zasięgiem tych, którzy rano muszą wstać do pracy. Oglądam więc od czasu do czasu programy informacyjne, kulturalne, przyrodnicze i podróżnicze.
– Staram się jak najmniej – mówi Jacek Adamczyk, kierownik Referatu Krajobrazu Miasta, o czasie spędzanym przed ekranem. Wyjątek robi dla Domo+, to pierwszy polski kanał tematyczny poświęcony projektowaniu i aranżacji wnętrz i ogrodów. – Od kilku lat nie włączam żadnych wiadomości. To strata czasu. Czasem obejrzę jakiś dobry film przyrodniczy, na filmy fabularne chodzę do kina.
Wąską specjalizację ma także Krzysztof Zakrzewski, dyrektor biura Zarządu Okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego w Tarnowie.
– Dużo czasu spędzam nad wodą, więc zainteresowany jestem długoterminowymi prognozami pogody, oglądam też „Z wędką nad wodę w Polskę i świat” w TV Trwam. Członkowie naszej podlodowej grupy często w tym programie występują.
Agata, tegoroczna maturzystka z I LO, nie ukrywa, że telewizję ogląda codziennie.
– Włączam zaraz po szkole i oglądam na chybił trafił, to forma relaksu, odreagowania tego, co było w szkole. Lubię programy, w których zwykli ludzie pokazują swoje zdolności: „Mam Talent”, „X Factor”, „MasterChef”. Z niektórymi uczestnikami naprawdę można się zżyć i robi się przykro, gdy odpadają. Mam też swoje ulubione seriale. Ostatnio codziennie powtarzali kolejne odcinki doktora House’a, jak brakowało mi czasu na oglądanie, to nagrywałam. Z kolei „Arrow” puszczali na kanale, którego nie mam, więc obejrzałam serial w Internecie.
Tradycyjna telewizja nadal ma się dobrze, jednak rośnie liczba odbiorców wybierających inne rozwiązania. Ci oglądają programy telewizyjne i filmy, wpatrując się w ekrany laptopów, tabletów i smartfonów w domu, w pociągu, w parku, na dworcu, w kawiarni.
