Jest drugą tak wyraźną porażką „dobrej zmiany”, a personalnie Jarosława Kaczyńskiego. Jest to klęska Piotrowicza, Plebiaka, Dudy, Morawieckiego, Ziobry itd., zapewniających nas, że PiS nie ugnie się przed bezczelnym naciskiem „wyimaginowanej wspólnoty”, czyli Unii Europejskiej, że wstaliśmy z kolan i nigdy przed lewacką Unią już więcej klękać nie będziemy. Jest to wreszcie ciężka klęska propagandystów Kurskiego i niezliczonej liczby wykonawców poleceń „geniusza z Żoliborza”, opluwających przez dwa lata panią prof. Małgorzatę Gersdorf.
Z kolei to sukces niezłomnych sędziów, odważnych prawników ze Stowarzyszenia Justicia i ludzi wiernych demokratycznej Polsce, którzy nie zgadzali się na sędziów podporządkowanych politykom, którzy jak w PRL‑u mieli wydawać wyroki pisane w partyjnej centrali, tym razem na Nowogrodzkiej.
Chciałbym w tym miejscu z całego serca podziękować (bo to jest przede wszystkim ich święto) ludziom niezłomnym, protestującym czasami w śniegu i deszczu przed budynkami sądów, sejmem, senatem, przed ponurym gmachem na Nowogrodzkiej. Chciałbym podziękować, bo im zawdzięczamy przede wszystkim ten sukces: prawnikom, którzy się nie poddali Kaczyńskiemu i Ziobrze, nie przestraszyli się Mariusza Kamińskiego i coraz bardziej tracącego kontakt z realiami epoki Macierewicza. Siłą rzeczy wymieniam tylko kilka osób i środowisk. Przede wszystkim ludzi na prowincji w małych miasteczkach, gdzie często przed sądami i prokuraturami protestowały pojedyncze osoby. Dziękuję człowiekowi, który oddał życie za wolną Polskę – „szaremu człowiekowi”, Piotrowi Szczęsnemu. Dziękuję artystom będącym dziś symbolem oporu jak w stanie wojennym: Krystynie Jandzie, Danielowi Olbrychskiemu, Jerzemu Radziwiłowiczowi, Annie Romantowskiej, Dorocie Stalińskiej, Maciejowi Stuhrowi, Mai Komorowskiej i Mai Ostaszewskiej. Oni są dziś na czarnej PiS‑owskiej liście i mają zakaz występowania w reżimowych mediach, nie dostają żadnej pomocy, dotacji. Dziękuję politykom opozycji, a szczególnie osobom, których nazwiska zapisane są na zawsze w historii walki o wolność: Andrzejowi Wielowieyskiemu, Adamowi Strzemboszowi, Władkowi Frasyniukowi, Adamowi Michnikowi i Heniowi Wujcowi. Wszystkim, z którymi razem byłem przed sejmem, pałacem p. Dudy, sądami, paliliśmy znicze, maszerowaliśmy, nosiliśmy białe róże i biało‑czerwone sztandary oraz flagi Unii. Zawsze też była koło mnie niezłomna Przewodnicząca Unii Europejskich Demokratów, Ela Bińczycka. To jest nasze zwycięstwo i klęska „dobrej zmiany”.
Unia pokazała swoją siłę. Trwało to irytująco długo. Wydawać się mogło, że ta gra na czas skończy się triumfem kłamstwa, ale wygrała demokracja i Unia. Potwierdziła się stara prawda, że zanim prawda założy buty, to kłamstwo obiegnie pół świata. PiS‑owskie kłamstwo obiegło rzeczywiście kawał globu, ale Unia wreszcie „założyła buty” …
Ten sukces jest częściowy, został PiS‑owski TK, groteskowa KRS i p. Ziobro, któremu wydaje się, że może decydować o aresztach i wyrokach. Ale gdzieś tam zarysowuje się upadek PiS‑owskiego reżimu, a potem ukaranie winnych łamania Konstytucji i demokracji.
Wodzowie „dobrej zmiany” marzą o tym, aby afera KNF i NBP została uznana za zamkniętą – niedoczekanie. Podobno są nowe fakty i ich głównym bohaterem staje się Glapiński (ps. Glapa). Media słusznie zajmują się ciekawą rolą dwóch uroczych gracji w NBP – pp. Sukiennik i Wojciechowską‑Bujdo (była radną sejmiku, przypadkowo z PiS). Jedna była modelką, druga reklamowała rajstopy, jest też dyrektorką szykowaną do zarządu NBP, a druga na stanowisko asystentki. Nie bardzo się od siebie różnią, nawet fizycznie. Tak przypadkowo zarabiają kilkaset tysięcy rocznie. Obie z pewnością są geniuszami woli, czynu, intelektu. Zdolne dzieci zasługują na wysokie stanowiska, a PiS, jak widać, każdemu zapewnia możliwości awansu i dobrą pracę. Gratuluję gustu panie Glapiński.
