Wszystko na razie wskazuje na to, że słynna już sprawa domu rodziny Wróblewskich, który stoi w Dąbrowie Tarnowskiej, będzie miała dalszy ciąg. Sprawa zdążyła zyskać sławę ogólnopolską, bo wielu zainteresowała historia o tym, jak urzędnicze przepisy mogą na siłę „uszczęśliwiać” ludzi. Do tego stopnia, że w końcu można stracić orientację co do roli prawa i przepisów: czy w tym przypadku mają ludziom służyć, być dla nich przyjazne, czy działać wbrew ich woli. Znowu na myśl przychodzi znane pytanie: nos dla tabakiery czy tabakiera do nosa?
Po raz pierwszy pisaliśmy o tej sprawie jesienią 2020 roku. Wtedy przy domu rodziny Wróblewskich położonym przy ul. Piłsudskiego w Dąbrowie Tarnowskiej dopiero powstawał wielki ekran akustyczny. Długość: 33 metry, wysokość: 5,5 m. Dziś kompletny ekran stoi tu już na dobre i nie daje spokoju właścicielom nieruchomości. Dom jest niewielki, drewniany, coraz rzadziej już spotykany. Od reszty otoczenia oddziela go wielka osłona, tak, że z pewnej perspektywy jest on ledwie zauważalny, z wyjątkiem czubków kominów na dachu. Pech chciał, że linia projektowa inwestycji związanej z budową obwodnicy, która biegnie prostopadle kilkaset metrów dalej, zahaczyła jeszcze o Wróblewskich.
– Kiedy po wielu latach okazało się, że wreszcie będzie budowana obwodnica dąbrowska, chyba nikt się tak nie cieszył z tego powodu jak my – opowiada Stanisława Wróblewska, właścicielka nieruchomości. – Wcześniej był tu wielki ruch, pędził samochód za samochodem, okna nie było można otworzyć, taki hałas. Obwodnica miała wyprowadzić stąd część tego ruchu i po jej zbudowaniu tak się stało. Ale stało się też coś innego. Po ustawieniu tuż obok naszego domu ogromnych ekranów straciliśmy wzrokowy kontakt ze światem. Ekrany stoją naprzeciw okien dwóch pokojów, ograniczając dopływ światła. Czujemy się osaczeni i przytłoczeni.
Tak musi być…
Beata Wróblewska – Świeboda, córka pani Stanisławy, w wielu wywiadach zwracała uwagę na fakt, że kiedy ul. Piłsudskiego stanowiła ruchliwy odcinek drogi krajowej nr 73, ekranów w tym miejscu nie było, ale teraz – gdy ulica jest tylko drogą gminną, a większość samochodów pojechała obwodnicą – one się pojawiły i są dla nich utrapieniem.
– To, że zastosowane tutaj elementy są przezroczyste, niewiele daje. Wystarczy, że osiądą na nich szron, śnieg, mgła czy nawet popada obfitszy deszcz, by w naszym mieszkaniu robiło się mroczno – dodaje pani Stanisława. – To nie jest już ten dom, co kiedyś. Mam do niego wielki sentyment, bo to jest dom rodzinny nieżyjącego już mojego męża, tu wychowywały się nasze dzieci.
Rodzina Wróblewskich podjęła boje o zmianę sytuacji. Do inwestora obwodnicy, Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, zwróciła się z pismem o usunięcie ekranów sprzed ich domu. Wróblewscy twierdzili, że wraz ze zbudowaniem nowej, okalającej miasto drogi, hałas na ul. Piłsudskiego radykalnie się zmniejszył i nie ma potrzeby utrzymywania obok ich posesji osłon dźwiękochłonnych. Hałas przestał im przeszkadzać, teraz przeszkadzają im ekrany.
Właściciele domku odwoływali się do różnych instytucji, nie tylko do GDDKiA, ale też do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Krakowie i wojewody małopolskiego, sprawa trafiła również na biurka Ministerstwa Rozwoju i Technologii. Zwykle otrzymywali oni wyjaśnienie, że ponieważ pomiary poziomu hałasu prowadzone na miejscu wykazywały przekroczenie dopuszczalnych norm, to – wedle obowiązujących przepisów prawa – musi być tam ekran akustyczny. Nie ma takiego przepisu, który pozwalałby ten ekran zdemontować, gdyby właściciele posesji o to zabiegali, twierdząc na przykład, że oni hałasu nie słyszą, albo że jest on niewielki, czy po prostu taki hałas na co dzień lubią…
