Smutek trybun
Druga część spotkania to ciąg dalszy sportowych upokorzeń miejscowych, chociaż ambicji tarnowianom nie można odmówić, to właśnie ona pozwoliła im obronić remis w biegu IX. Za chwilę jednak po raz kolejny porażkę poniósł Niels Kristian Iversen, udowadniając, że najlepsze lata kariery ma już dawno za sobą.
Symbolem niemocy był bieg XIII. Upadł Oskar Bober i został wykluczony z powtórki. W niej osamotniony Aleksander Woentin przegrał nie tylko z Grzegorzem Walaskiem, ale także z Sebastianem Szostakiem, który zastąpił wykluczonego za dotknięcie taśmy Klindta. Do biegów nominowanych Unia nie potrafiła wygrać drużynowo ani jednego wyścigu. Stało się to dopiero w wyścigu XIV. Trener drużyny gości najwyraźniej „zlitował się” nad bezradnymi „jaskółkami” i wystawił do tego wyścigu parę juniorów. Ernest Koza i Oskar Bober wygrali więc wyścig 4:2, a na zakończenie „trójkę” dołożył Iversen, ale nie miało to już żadnego znaczenia.
Unia poniosła bolesną porażkę i przysłowiowe światełko w tunelu jest coraz słabsze. Cała nadzieja w tym, że w kolejnych spotkaniach tarnowianie pojadą w optymalnym składzie, a zawodnicy będą po prostu lepiej punktować. Chcąc jednak uniknąć najgorszego nie wystarczy wygrać pozostałych meczów na własnym torze, trzeba przywieźć punkty z torów rywali. A z kim Unia może wygrać na wyjeździe, skoro wysoko przegrywa u siebie? Po meczu kibice opuszczali stadion zrezygnowani i jakby pogodzeni z losem. I to było chyba najbardziej przykre.
W najbliższą niedzielę, tarnowian czeka ciężki wyjazdowy mecz, w którym ich rywalem będzie świetnie spisujący się do tej pory w rozgrywkach o mistrzostwo I ligi zespół beniaminka Wilki Krosno.
Unia Tarnów – Ostrovia Ostrów Wielkopolski 33:57
Unia: 9. Niels K. Iversen 13 (3,3,1,2,1,3), 10. Alexander Woentin 2 (1,0,-,1), 11. Artur Mroczka 6+2 (w,2,1*,1*,2,0), 12. Ernest Koza 7+2 (1*,1*,2,0,3), 13. Oskar Bober 4 (2,1,-,w,1), 14. Przemysław Konieczny 0 (0,0,-), 15. Dawid Rempała 1 (1,0,0,0), 16. Piotr Świercz NS.
