– Przy takich inwestycjach prace koncepcyjne trwają najdłużej, sama budowa przy sprzyjających okolicznościach może potrwać tylko dwa lata. Prezydent założył, że spalarnia zacznie pracę w 2018 i nic się w tym względzie nie zmieniło – uspokaja Jacek Kułaga, dyrektor CUO.
Instalacje termicznego przekształcania odpadów komunalnych (popularne spalarnie) są wciąż rzadkością w krajach należących od niedawna do UE. W Czechach działają trzy takie obiekty, na Słowacji dwa, na Węgrzech i w Polsce (w Warszawie) funkcjonuje jedna taka instalacja. Ten stan rzeczy ma zmienić się w najbliższych latach, gdyż ilość odpadów komunalnych kierowanych na składowiska nie może w UE przekraczać 35 procent całości masy odpadów. W sześciu polskich miastach: Białymstoku, Bydgoszczy, Koninie, Krakowie, Szczecinie i Poznaniu podpisano już umowy na budowę spalarni odpadów komunalnych. Wykonawcami są konsorcja polskie (Budimeks i Mostostal) oraz zagraniczne – włoskie Astaldi, austriackie Integral Engineering und Umwelttechnik, południowokoreańskie Posco Engineering & Construction. Koreańska spółka np. wybuduje spalarnię w Krakowie, która kosztować ma blisko 800 mln złotych i zdolna będzie przerabiać rocznie 220 tysięcy ton odpadów. Jej uruchomienie nastąpić ma w przyszłym roku.
Daleko mniej zaawansowany jest projekt w Tarnowie, gdzie, podobnie jak w Poznaniu, przyjęto wstępnie formułę partnerstwa publiczno‑prywatnego (PPP). W Poznaniu na wykonawcę tego zadania o wartości 725 mln zł wybrano w tym roku spółkę Sita‑Zielona Energia. W ramach formuły „projektuj, buduj, finansuj i zarządzaj”, spółka zaprojektuje, sfinansuje i zbuduje, a następnie przez 25 lat będzie eksploatowała instalację o wydajności 210 tysięcy ton rocznie.
Na jaki ostatecznie wariant zdecyduje się Tarnów, jeszcze nie wiadomo, ale niewykluczone, że pójdzie śladami Poznania.
– Prezydent miasta powołał komisję przetargową, ale na obecnym etapie nic nie jest przesądzone, w tym ostateczne koszty i lokalizacja – odpowiada dyr. Kułaga. – Mogę jedynie powiedzieć, że wstępnie zakładamy utylizację odpadów na poziomie 120‑180 tysięcy ton rocznie.
Przed rokiem Miejskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej przeprowadziło konsultacje z mieszkańcami tarnowskich osiedli: Krzyż, Chyszów, dotyczące lokalizacji przyszłej spalarni.
– Nasza rola skończyła się na tym etapie, teraz inicjatywa należy do miasta… – zaznacza Magdalena Drobot z MPEC, ale ta miejska spółka może jeszcze wrócić do gry po wymierne korzyści. Tarnowska spalarnia odpadów komunalnych wyposażona będzie dodatkowo w instalację wykorzystującą ciepło z procesu utylizacji do ogrzewania mieszkań, a rozbudowaną siecią przesyłową dysponuje właśnie MPEC i ma ambicję zostać operatorem zakładu utylizacji. Nieprzypadkowo, jedną z trzech rozważanych lokalizacji spalarni jest miejsce obok elektrociepłowni na Piaskówce. Najmniej prawdopodobna wydaje się budowa tego obiektu na terenie Zakładów Mechanicznych, a najbardziej przekonuje jego usytuowanie w bliskim sąsiedztwie składowiska odpadów przy ul. Cmentarnej w Tarnowie‑Krzyżu.
Koszt budowy tarnowskiej spalarni odpadów komunalnych szacowany jest na ok. 350 milionów złotych – miasto liczy tu na dotacje unijne i Ministerstwo Ochrony Środowiska. Ponadto, propozycję współudziału w tej gigantycznej inwestycji złożono gminom z obszaru byłego województwa tarnowskiego. Finansowe wsparcie dla budowy spalarni zadeklarowało 39 samorządów miast i gmin z powiatów: tarnowskiego, dąbrowskiego, brzeskiego i bocheńskiego. W zamian będą mogły dostarczać śmieci do spalenia na preferencyjnych warunkach. Do 2020 roku samorządy mają obowiązek (pod groźbą kar) ograniczenia składowanych odpadów o 65 procent. Bez termicznej utylizacji jest on niemożliwy do spełnienia.
Kiedy więc ruszy budowa spalarni odpadów w Tarnowie? Dzisiaj nikt nie zna odpowiedzi na to pytanie, ale w magistracie zapewniają, że koncepcyjna robota trwa.
