W miastach pojawia się coraz więcej znaków D‑40, informujących o strefie zamieszkania, w której samochody mogą poruszać się z maksymalną prędkością 20 km/h. Na tym terenie to piesi są uprzywilejowani i wolno im chodzić na całej dostępnej przestrzeni, w tym również po ulicy. W strefie zamieszkania postój dozwolony jest jedynie w ustalonych miejscach, a parkowanie na jezdni czy chodniku może skończyć się mandatem. W założeniu tego typu obszary miały powstawać w obrębie osiedli mieszkaniowych, gdzie mogą przebywać na drodze bawiące się dzieci bądź poruszać ludzie wychodzący z domów. W praktyce strefy zamieszkania wyznaczane są coraz częściej w sposób chybiony nawet na ruchliwych ulicach centrów miast. Na takie rozwiązanie narzekają kierowcy, natomiast piesi zazwyczaj nie mają o nim pojęcia.
Niedawno na wyremontowanym górnym odcinku ul. Krakowskiej w Tarnowie zniknęły zaznaczone przejścia dla pieszych, bo okazało się, że obowiązuje tam strefa zamieszkania. Tablice informujące o wyznaczonym obszarze znajdują się w pobliżu skrzyżowania Krakowskiej z ulicą Malczewskiego oraz przy ul. Nowy Świat. Problem w tym, że nie wszyscy wiedzą, co takie znaki oznaczają i szukają oznakowanych przejść. Miejscy urzędnicy przekonują, że wytyczanie przejść na górnym odcinku ul. Krakowskiej jest niepotrzebne, ponieważ piesi i tak mają tam pierwszeństwo.
– Tradycyjnych pasów wcześniej w tym miejscu też nie było, a szara kostka w dwóch odcieniach tylko imitowała przejścia dla pieszych. Odcinek Krakowskiej od ul. Malczewskiego do góry objęty jest strefą zamieszkania, więc piesi mogą poruszać się po całym przekroju jezdni, przechodząc na drugą stronę w dowolnym miejscu lub idąc środkiem ulicy. W takich strefach nie wyznacza się przejść, natomiast kierowcy muszą jechać wolno i uważnie – tłumaczy Artur Michałek, kierownik Działu Organizacji Ruchu Zarządu Dróg i Komunikacji w Tarnowie. – Dlatego dwubarwna kostka imitująca pasy zostanie zlikwidowana na remontowanym fragmencie ulicy. Jedyne przejście dla pieszych, jakie pozostanie, umieszczone będzie między ulicami Malczewskiego a Bandrowskiego. Musi ono zostać, gdyż ta część Krakowskiej nie jest objęta strefą zamieszkania.
Wspomniana strefa została wprowadzona w Tarnowie już kilkanaście lat temu. Praktycznie cała tarnowska Starówka jest nią objęta, bo oprócz górnego odcinka Krakowskiej obowiązuje również na Wałowej i Targowej, uliczkach w pobliżu Rynku: Katedralnej Kapitulnej, Wekslarskiej, Żydowskiej, św. Anny oraz na placu Rybnym. Wyjeżdżając ze starego miasta choćby ulicą Brodzińskiego, jednocześnie opuszczamy strefę zamieszkania. Podobne wyznaczone obszary znajdują się na wszystkich dużych tarnowskich osiedlach: Zielone, Legionów czy Jasna. Spotyka się je w Mościcach oraz na osiedlu Koszyckim.
– Obowiązują przede wszystkim na odcinkach ulic, na których ruch samochodowy jest mniejszy i ma charakter dojazdowy, a nie tranzytowy – dodaje Artur Michałek. – W niektórych rejonach miasta pojawia się również strefa ograniczonej prędkości, mająca na celu spowolnienie jazdy kierowców. Znajduje się np. w Krzyżu oraz na ul. Zamkowej i Tuwima w południowej części miasta.
Stref zamieszkania mamy w Tarnowie dużo, co nie znaczy. że w tych rejonach nigdy nie dochodzi do wypadków bądź kolizji drogowych. Najwięcej takich zdarzeń odnotowuje się ostatnio w pobliżu ulic Romanowicza i Parkowej, gdzie kierowcy wyjeżdżając ze strefy zamieszkania, niejednokrotnie wymuszają pierwszeństwo. Na dodatek wielu z nich przekracza dozwoloną prędkość. ZDiK sprawdzi, czy znajdujące się w tej części Tarnowa oznakowanie jest widoczne zarówno dla kierujących, jak i pieszych.
