W miarę jak kampania coraz mniej wiarygodnego dra Nawrockiego grzęźnie, pisowcy coraz bardziej desperacko uciekają się do pogróżek, a właściwie już tylko grożą, strasznie grożą… Każde wystąpienie publiczne tuzów pisowskiej propagandy, jak Kaczyńskiego, Ziobry, Wąsika, Szczuckiego itd. sprowadza się do zapowiedzi, w jaki sposób zostaną potraktowani ludzie koalicji „13 grudnia”. Nie ma nic o jakichś projektach ustrojowych, zmianach ustawy zasadniczej, pomysłach gospodarczych odnoszących się do dyżurnych tematów wszelkich populistów, jak ochrona zdrowia, rolnictwo, edukacja, kultura. Nie ma też nic w obszarze będącym tradycyjnym „łowiskiem” nacjonalistów i populistów, jakim jest historia, wartości patriotyczne, żołnierze wyklęci, patriotyczne narodowe wzmożenie i rola Kościoła w obronie niepodległości i utrzymaniu znamion polskości oraz narodowej tradycji. Nic z tych rzeczy, zostaje tępe straszenie, grożenie zemstą, procesami karnymi i wysokimi karami więzienia dla zdrajców.
Jak od dawna wiadomo, zdrajcą jest każdy, kto nie popiera PiS-u, nie jest wyznawcą religii smoleńskiej w wydaniu Macierewicza i nie jest wielbicielem zbawcy ojczyzny Jarozbawa, którego jak powiedział jeden z czcigodnych biskupów, zesłał nam sam Pan Bóg, podobnie jak będące Zmartwychwstaniem rządy PiS-u: „…inni nieustannie grożą. Michał Wójcik: ‘będziemy pamiętali o tych, którzy złamali porządek prawny. Odpowiedzą w wolnej Polsce karnie i majątkowo. Polityczne już ich nie ma’. Jan Kanthaka: ‘ta władza trzęsie się ze strachu… Dygocący reżim Tuska… Tuskowe państwo. Zapłacą za to z nawiązką. Janusz Kowalski: ‘Wyborcy PiS oczekują profesjonalnej odpowiedzi na bezprawie rządu Tuska, oczekują planu rozliczeń bandytów niszczących państwo od 13 grudnia 2023 r. i pozytywnego radykalnego programu budowy Nowego Państwa… Mariusz Błaszczak, komentując zmianę stanowiska dwóch członków PKW w sprawie pieniędzy dla PiS: ‘Urzędnicy jednak pamiętają, że reżim Tuska nie będzie trwał wiecznie’. Idolem stał się też Elon Musk, ‘zwalniacz premierów’. Mówi się o ‘antylewackiej’ liście Muska. Trudeau już poleciał, teraz Starmer, za chwilę Scholz, a potem Tusk” (Mariusz Janicki, „Granie w zastraszanie”, „Polityka”, 15-21.01.2025 r.).
Nawrocki jest wyjątkowym nieudacznikiem, drewniany, sztywny, ale za nim stoi machina propagandowa PiS, Kościół, ludzie ogłupieni przez nacjonalistyczną propagandę, ciemni, pełni nienawiści. I dlatego nic nie jest przesądzone. Żeby wygrać wybory trzeba wyjść poza swój tzw. żelazny elektorat. Dotyczy to wszystkich, także PiS-u, który powinien sięgnąć po głosy centrum i oczywiście Konfederacji, co samo w sobie jest trudne. Natomiast Trzaskowski coraz wyraźniej sięga po elektorat uchodzący za tradycyjnie prawicowy, bardziej konserwatywny. „Mogłoby się wydawać, że sztab Trzaskowskiego to rozumie i stąd przemiana kandydata. Polityk do szpiku kości liberalno-lewicowy zaczyna mówić językiem prawicy – dystansuje się od Zielonego Ładu oraz krytykuje wywołującą protesty rolników umowę UE z krajami Ameryki Południowej na import żywności. Do tego wysyła do wyborców antyimigracyjne sygnały – ostatnio zaproponował odebranie 800+ Ukraińcom, którzy nie pracują w Polsce na stałe” (Andrzej Stankiewicz, „Trzaskowski skręca w prawo”, „Newsweek”, 27.01. – 3.02.2025 r.).
Nigdy do końca nie wiadomo, co się wydarzy, ale na razie ta taktyka przynosi wyraźne efekty, po chwilowym wahnięciu, a konkretnie wzroście notowań Nawrockiego, sondaże są dla kandydata PO bardzo dobre. Natomiast Nawrocki postępuje dokładnie odwrotnie, odwołuje się do twardego, betonowego elektoratu, przekonuje przekonanych – fedrujcie więcej węgla, nie przejmujcie się klimatem i zanieczyszczeniami, ocieplenie klimatyczne to bzdura, wszelkiej maści ekoterroryści i lewacy precz, w sprawie aborcji ani kroku w tył, a raczej jeszcze bardziej zaostrzyć przepisy, co wpisuje się w apele niektórych młodzieżowych działaczy Konfederacji o kary wieloletniego więzienia dla kobiet dokonujących aborcji – to już Iran. Pod wieloma względami wzór do naśladowania dla nacjonalistów i fanatyków religijnych. Zupełnie, jakby chciał rywalizować o głosy głównie z Konfederacją, co jest w jakimś sensie zrozumiałe, bo bez głosów Konfederacji Nawrocki nie może nawet marzyć o zwycięstwie, ale z drugiej strony dla partii Mentzena PiS jest największym zagrożeniem i nie wydaje się, aby udzieliła pisowcom poparcia. Wygląda to tak, jakby sztabowcy Nawrockiego, a przecież muszą oni przynajmniej konsultować swoje posunięcia z Kaczyńskim, uznali, że zaostrzenie przekazu kampanii, twarda retoryka, walka na wszystkich frontach i powrót do źródeł, czyli przesłanie, że tylko jasny, twardy przekaz pisowski jest istotą patriotyzmu. Walka toczy się o istnienie i przetrwanie narodu, i dlatego nie czas na kompromisy i ustępstwa. Taki język i styl Kaczyński uwielbia, ale na ogół nie przynosił mu sukcesów. Czasami też prezentował twarz człowieka kompromisu, umiaru i poszukiwania drogi do centrum. Być może zadecydowało o takiej taktyce zwycięstwo Trumpa i mamy do czynienia z naśladowaniem amerykańskiego złotowłosego antyszczepionkowca i przy okazji najbardziej chyba nacjonalistycznego, wojowniczego prezydenta USA, Wiliama McKinleya. A główny doradca i ideolog Trumpa, miliarder Elon Musk, dwukrotnie wykonał gest hitlerowskiego pozdrowienia, powołując się na krąg ludzi z otoczenia Hitlera, niczego nie odwołał, za nic nie przepraszał. Przeciwnie, prowadzi agresywną kampanię na rzecz neonazistowskiej niemieckiej AfD i okazuje się, że ciągle ma obrońców i zwolenników także w Polsce. Najbardziej znany był słynny list Kaczyńskiego do przyjaciół Moskali. Co jakiś czas obserwujemy spektakle patriotycznego i narodowego wzmożenia w wydaniu Nawrockiego i różnych jego pomagierów w rodzaju Piotra Dudy (parodii lidera „Solidarności”, zredukowanej dziś do pisowskiej, antypatycznej, chciwej przystawki), gdy wzajemnie wzywają do popierania się w obliczu zagrożenia bytu narodu i państwa polskiego, jęczącego pod tyranią niemieckiego krwawego reżimu agenta Tuska i jego sprzedajnej bandy, która prześladuje prawdziwych patriotów.
Ale na te żałosne, a przede wszystkim groteskowe wyczyny obywatelskiego kandydata i otaczających go pachołków PiS-u nakłada się złowieszczy cień powtórki z historii w najbardziej ponurym, dramatycznym wydaniu, czegoś w rodzaju nowej Jałty lub w zależności od punktu widzenia nowego Monachium. Zdumiewające jest podobieństwo zachowania Trumpa do niesławnej pamięci premiera Wielkiej Brytanii, Neville Chamberlaina, który kapitulując przed Hitlerem, po powrocie do Londynu machał na lotnisku kartką papieru i zapewniał, że przywiózł wynegocjowany z Herr Hitlerem pokój dla naszych czasów oraz zapewniał o pokojowych intencjach i przyzwoitych zamiarach kanclerza Rzeszy. Mamy dość odrażający spektakl głupoty i podłości w postaci żądań ze strony wielkiego mocarstwa do Kanady, Grenlandii, Panamy i posługiwanie się ekonomicznym szantażem dla poparcia tego rodzaju i innych równie absurdalnych uzurpacji. Na naszych oczach rozgrywa się jednocześnie Monachium – symbol krótkowzroczności i zdrady oraz Jałta – symbol kapitulacji i politycznej naiwności. Ameryka prezentuje dziś antypatyczne oblicze antyszczepionkowca. Gdzie jest kraj, który wysyłał wojska dla ratowania i wyzwalania Europy nad Sommę, w Ardeny aż do Mozy i pod Anzio, bohatersko bronił Korei pod Pusan. Słysząc Trumpa kapitulującego przed Putinem, jeszcze zanim rozpoczął właściwie rozmowy, oddającego terytoria i suwerenność Ukrainy, można odnieść wrażenie, że Zachód na naszych oczach utracił jedność i siłę? Po raz kolejny Europa musi się bronić, najpierw Polska stanęła przed wyzwaniem autorytaryzmu i nacjonalizmu w obliczu nacjonalistycznego zagrożenia, trwającego koszmarne osiem lat. Teraz kraje Europy Środkowej i Wschodniej, a w dalszej perspektywie cała Europa stają w obliczu zagrożenia ze strony agresywnej polityki rosyjskiego satrapy, który ma zamiar odbudować dawną rosyjską i sowiecką strefę wpływów. Znowu podnoszą łby demony przeszłości, ubrane w nieco inne szaty, tym razem prawosławia, dawnego rosyjskiego imperializmu i zbierającej utracone terytoria Świętej Matki Rusi, Trzeciego Rzymu. Zdumiewające jest milczenie ślepo popierających Trumpa rodzimych nacjonalistów, dla których najważniejsze jest dorwanie się do władzy i powrót do bezkarnego okradania Polski i Polaków. Bokiem im teraz wychodzi podła manifestacja wiernopoddańczego hołdu i lenna pod adresem Trumpa, którego wybór został przywitany owacją na stojąco.
Pisowska szczujnia udaje, że nic się nie stało i nadal przede wszystkim atakuje Tuska i ściga się z Konfederacją w niechęci do wspierania Ukrainy i wrogości do Unii. Nie ma większego znaczenia, ile jest w tym zwykłej zajadłości i wściekłości, że nie rządzą, a ile rosyjskiej płatnej lub darmowej agentury i służalczości. I jak zawsze w trudnej dla Polski sytuacji i w ważnym momencie historycznym milczy jak zaklęty polski Kościół, który takimi drobiazgami jak wolność i niepodległość Polski się nie zajmuje.
I jeszcze raz cytowany już wyżej Mariusz Janicki, przenosząc zewnętrzny kryzys na rodzimy grunt: „W mediach społecznościowych widać niedowierzanie i pytania, czy Tusk nie dostrzega mizerii całej „październikowej” konstrukcji, odradzającej się buty PiS? Wciąż jest jeszcze wiara w talent szefa rządu, że ma plan i że tak naprawdę jest lepiej niż to, co widać. Ale wielkiej pewności już nie ma. To ogromne wyzwanie zarówno dla rządu, jak i dla sztabowców Rafała Trzaskowskiego”. Tym razem jednak w przeciwieństwie zarówno do sytuacji z Monachium, kiedy to Polska haniebnie stanęła po stronie Hitlera i wzięła udział w podłym rozbiorze Czechosłowacji, zamiast bronić zagrożonego sąsiada i w czasie Jałty, kiedy Polska nie miała siły ani możliwości, aby bronić swojej niepodległości, była samotna, bezradna, na wygnaniu, teraz Ukraina walczy. Polska i prawie cała Unia Ukrainie pomagają, a ja jestem dumny z postawy premiera i całego polskiego rządu.
