To co wyprawia od pewnego czasu PiS, to jakieś szaleństwo. W sytuacji wielkiego zagrożenia ze strony odradzającego się imperializmu moskiewskiego, w nowym, nacjonalistycznym, odrażającym, zbrodniczym wydaniu. W sytuacji masakrowania ludności cywilnej Ukrainy, wojny, która toczy się w pobliżu naszych granic oraz podnoszenia głowy przez różnego rodzaju nacjonalistów i szowinistów na całym świecie, rządzący naszym krajem za głównego wroga Polski uważają Unię Europejską i szerzej – demokratyczny Zachód. Jednocześnie rozpoczynają w Polsce kampanię oszczerstw i nienawiści w stosunku do kobiet. Trudno dokładnie powiedzieć, co ich opętało, czy jest to kolejna erupcja męskiego szowinizmu, efektu zakompleksiałych nieudaczników, którzy dorwali się do władzy, czy wreszcie sposób uprawiania polityki polegający na ustawicznym podsycaniu nienawiści i odwracaniu uwagi od problemów, z jakimi ten reżim sobie nie radzi. To pytania z pewnością ważne dla psychologa, ale dla mnie, który całe dorosłe życie poświęcił walce o wolność i przeciwstawianie się kłamstwu, przemocy i nienawiści, najważniejsze jest to, do czego pisowcy dążą. O co im chodzi? Stwierdzenie, że kobiety nie rodzą dzieci, a za dramatyczny stan demografii (Polska od czasów II wojny światowej ma jeden z najniższych wskaźników urodzeń i najwyższych wskaźników śmiertelności na świecie) odpowiadają kobiety, które do 25 roku życia (jakaś dziwaczna i wzięta z sufitu data) zamiast rodzić dzieci „dają w szyję”, jest podłą i prymitywną obelgą oraz nieprawdopodobnie chamskim mówieniem o jednym z najważniejszych problemów. Ta brednia nie zasługuje na polemikę. Jest natomiast projekcją stanu umysłu jej autora, słuchaczy czy zwolenników PiS-u (bo tylko tacy biorą udział w pisowskich wiecach), którzy zareagowali na nią obrzydliwym rechotem. Jest to bardzo częste, prawie powszechne zachowanie pisowskich uczestników ich wieców. I jest w tym bezmiar pogardy dla kobiet oraz poziomu intelektualnego i moralnego u deklarujących przywiązanie do religii i miłości bliźniego.
Przez Polskę przetacza się fala oburzenia, która oczywiście odbije się na nastrojach i sondażach, ale takie fale przetaczały się wielokrotnie. One oczywiście mają znaczenie, w istotny sposób wpływają na to, że PiS nie ma szans wygrać wyborów. Jednocześnie pozwalają trwać w przekonaniu, że pisowcy ciągle nie kapitulują, rozpalili taką nienawiść, stworzyli tak wielu klientów, fanatyków, wyznawców ich ideologii nienawiści, zajadłych nacjonalistów i chorych z nienawiści nieudaczników, że mogą nie oddawać władzy, bo ich wyznawcy do tego nie dopuszczą. Bo obrońcą kobiet – zresztą nie tylko w Polsce – przed szaleństwami nacjonalistów, religijnych fanatyków, męskich szowinistów i zwykłych chamów jest system obrony praw człowieka, który może zabezpieczyć w Europie – od czasów II wojny – tylko Unia w znanym nam kształcie.
Nie warto podkreślać, jak obrazowo powtarzają to kobiety płacące wysoką cenę (także cierpień i wyrzeczeń), które pragną mieć dzieci, że nie „dają w szyję”, ale przyjmują bolesne zastrzyki w brzuch na rozcieńczenie krwi oraz jeszcze bardziej bolesne i kosztowne zabiegi in vitro. Z jakichś niepojętych powodów zwalczanych przez religijnych fanatyków, wycierających sobie gęby Panem Bogiem. Ciekawe, skąd oni wiedzą, co chce i czego oczekuje w tej sprawie Pan Bóg? Część komentatorów uważa, że atak na kobiety zbiega się nieprzypadkowo w czasie z gigantyczną aferą korupcyjną polegającą na opłacaniu pisowskich polityków przez nominatów, mianowanych przez nich w spółkach i różnego typu instytucjach Skarbu Państwa. Mechanizm jest banalnie prosty i prymitywny, jak wszystko co wiąże się z PiS-em: ja zatrudnię cię na dobrze płatnym stanowisku, a ty będziesz płacił na moją kampanię i na partię, której wszyscy zawdzięczamy nasze bogactwa. Najciekawsze są reakcje przyłapanych na tego typu zachowaniach polityków i ich fagasów. To jest odrębny rozdział, o którym można nakręcić cały serial, taki kolejny odcinek kariery kieszonkowego Dyzmy. Wydaje mi się, że środowiska demokratyczne nie muszą wybierać, która pisowska afera jest obrzydliwsza – czy obrażanie kobiet, czy finansowanie kampanii pisowskich dygnitarzy? Obydwie zasługują na rozliczenie przez opinię publiczną. Ale opinia publiczna jest ważna, o ile popiera PiS. To jasne i nie ulega wątpliwościom: „…popieranie opozycji świadczy o umysłowym nierozgarnięciu, dotykającym coraz szersze kręgi naszego społeczeństwa. Nie wiadomo, czy z tak nierozgarniętym społeczeństwem Polska zdoła sprostać stojącym przed nią wyzwaniom XXI w., takim jak przeciwstawienie się niemieckiej kolonizacji, walka z ideologią LGBT+, czy obrona cywilizacji chrześcijańskiej i życia poczętego. Dobrze, że przynajmniej ci, którzy rządzą Polską są rozgarnięci, o czym świadczy obecność na wysokich stanowiskach osób takich jak prezes Manowska, prezes Przyłębska, poseł Kuchciński i inni… Niestety tamci (opozycja, przyp. SN), nie zważając na swoje ułomności uparcie dążą do przejęcia władzy dzięki poparciu wyborców tak samo nierozgarniętych jak oni.” (Sławomir Mizerski, „Polska mniej ułomnych”, „Polityka” z dn. 2‒8.11.2022 r.).
Co do najwyższych kwalifikacji moralnych pisowskich dygnitarzy przyssanych do reżimowych stołków i stanowisk pociotków, sprawa jest bezdyskusyjna. Stanowią oni to, co najlepszego wyhodowała polska demokracja i w ogóle Polska, są solą tej ziemi, czego dowody dają każdego dnia. Natomiast ciekawy i nowy jest wątek intelektualny. Kto nie popiera PiS-u, nie ma także kwalifikacji intelektualnych, jest po prostu upośledzony umysłowo i nie powinien zajmować żadnych odpowiedzialnych stanowisk. Wszelkie konkursy, egzaminy, studia, doktoraty itp. mają wartość o tyle, o ile dotyczą zwolenników „dobrej zmiany”. Inni powinni pracować za miskę ryżu i być szczęśliwi. To jest program, który już ktoś kiedyś wobec naszego społeczeństwa sformułował, PiS twórczo tamten program rozwinął i dostosował do nowej sytuacji.
Trwa dziwaczny pisowski taniec wokół pieniędzy unijnych, a właściwie nie dziwaczny, tylko najzupełniej oczywisty. Pisowcy starają się stworzyć wrażenie, że prowadzą rozmowy, jakieś rokowania, proponują zmianę stanowiska itp., przy tym ma miejsce promowanie p. Szynkowskiego – pisowskiego aparatczyka, który przecież nie podejmuje żadnych decyzji, uprawia jedynie prymitywną propagandę. Na szczęście Unia ma już jasne i niezmienne stanowisko, PiS musi wykonać postanowienia Komisji Europejskiej i wyroki TSUE, na które samo się zgodziło, przywrócić praworządność, zwolnionych sędziów, zakończyć grę pozorów i festiwal kłamstw oraz pozornych ruchów. To oznacza prawdopodobnie wyrzucenie Ziobry i rzeczywiste – a nie udawane – przywrócenie praworządności oraz taki drobiazg, jak powołanie rzeczywiście bezstronnej i uczciwej komisji do nadzorowania wydawania funduszów KPO, a nie jakiejś pisowskiej jaczejki udającej niezależność. Jak oni dokładnie naśladują komunistów, którzy uwielbiali takie pozornie niezależne instytucje o pięknych nazwach i nikczemnych członkach. Inaczej żadnych unijnych pieniędzy nie będzie. Długo trwało, ale wreszcie jest to, co od początku należało zrobić, przemówić do pisowskich łgarzy takim językiem, jaki rozumieją. I cierpliwie czekać. Czas już nie pracuje dla PiS-u, tylko dla Polski. Mogą co najwyżej pożerać własny ogon albo wykładzinę podłogową w swoich pałacach. „W naszej półdemokracji na cyników czekają posady, spółki Skarbu Państwa, zaszczyty, nawet orły białe (obrzydliwe jest dekorowanie tym orderem p. Pietrzaka i nie brzydził się przyjmować tego orderu z rąk p. Dudy czcigodny Sługa Boży p. Jacek Salij? – przyp. SN). Cynik w takiej półdemokracji jest obrzydliwy, ale nie jest złowrogi. (…) Jakie wartości niesie PiS, widzimy na co dzień. Zatęchły zaścianek, niekompetencje, złodziejstwo, podłe kłamstwo” (Tomasz Jastrun, „Poezja i polityka”, „Przegląd” z dn. 17‒23.10.2022 r.).
Wybory w USA się w zasadzie zakończyły. Nierozstrzygnięty pozostał skład Senatu, być może będzie jeszcze dogrywka w stanie Georgia jak w 2020 roku, ale tendencja jest jasna. Nie było żadnej republikańskiej czerwonej fali. W tym przypadku kolor czerwony jest właściwy, bo byłaby to fala autorytarna, promująca nienawiść, kłamstwo i zacofanie, czyli to samo, co nieśli z sobą komuniści. Przegrani są nacjonaliści, Putin, Trump i populistyczne reżimy, w tym pisowski. W ogromnej liczbie komentarzy i analiz przebija się jedno: prezydent Biden okazał się politykiem z dużym wyczuciem i obronił podstawy swojej prezydentury. Autorytarny demagog i nacjonalista Trump, żerujący na najniższych instynktach i gotowy do podpalenia Ameryki byle utrzymać się przy władzy i pozostać bezkarnym (skąd my to znamy), najpewniej stanie przed sądem, a politycznie jest co najmniej bardzo osłabiony, z małymi szansami na odżycie. Jednym z istotnych czynników, który zadecydował o takim wyniku wyborów, było orzeczenie tamtejszych pisowców i ich „Przyłębskiej” o zakazie aborcji. Trzeba przyznać, że idioci wszędzie mają coś wspólnego. To kolejna klęska nacjonalizmu, populizmu i religijnego fanatyzmu po Francji, Niemczech, Brazylii, Danii, klęsce Putina na Ukrainie i trwającej rewolucji w Iranie, gdzie mimo zbrodni popełnianych przez reżim ajatollahów, bohaterskie kobiety, młodzież oraz bardzo wiele grup społecznych i narodowych nadal walczy o swoje prawa.
Armia ukraińska wyzwoliła Chersoń, odzyskała też wszystkie obszary na prawym brzegu Dniepru, kilkanaście tysięcy km kw. Jest to ciężka, militarna, prestiżowa i polityczna klęska Putina. Od czasów klęsk ponoszonych w wojnie z III Rzeszą w 1941 i 1942 roku, takich klęsk Rosja nie poniosła. Przegrywała wprawdzie wojny w Korei, Jemenie, Afganistanie, Syrii i Libii, ale były to wojny daleko od granic Rosji (wyjątek wojna w Korei 1950-1953), prowadzone małymi siłami i bez większego znaczenia dla sytuacji Rosji. Teraz mamy do czynienia z gigantyczną porażką przy samej granicy, szybszą niż przewidywano (eksperci mówili o końcu listopada jako ewentualnym wyzwoleniu Chersonia), co oznacza załamanie się planów Putina. Jeszcze jeden triumf wolności nad zniewoleniem, nacjonalizmem, kłamstwem i zbrodnią.
