Rowerem po Tarnowie

Już na pożegnanie sezonu turystycznego ukazał się nowy przewodnik po powiecie tarnowskim, ale nieco inny od pozostałych. Przyda się on przede wszystkim miłośnikom pieszych wędrówek i rowerowych podróży. To z myślą o nich powstała ta publikacja.

Lato to najlepszy sezon na rowerowe wycieczki. Kiedy na drogi masowo wyjeżdżają wielbiciele jednośladów, rośnie ryzyko kolizji. Jak zadbać o swoje bezpieczeństwo i z jazdy na dwóch kółkach czerpać wyłącznie przyjemność?

Tarnowska drogówka zaapelowała do władz miasta o lepsze oznaczenie ścieżek rowerowych. Okazuje się, że zarówno piesi, jak i rowerzyści nagminnie łamią przepisy, nie korzystając z wyznaczonych dla siebie pasów, a o kolizję w takich sytuacjach jest bardzo łatwo. Część rowerzystów bagatelizuje jednak problem i mówi wprost – korzystamy z chodników, bo na nich czujemy się bezpieczniej.

Z wiosną na ulice powrócili rowerzyści, a to oznacza, że kierowcy samochodów muszą przypomnieć sobie, że rowerzysta jest równoprawnym uczestnikiem ruchu, i zachować szczególną ostrożność nie tylko podczas jazdy, ale także podczas wysiadania z samochodu. Specjaliści polecają sposób holenderski – the Dutch Reach. Jest to specjalna technika otwierania drzwi auta.

Glów to niewielka miejscowość w gminie Radłów. Liczy tylko nieco ponad 200 mieszkańców, ale wkrótce dzięki turystyce rowerowej będzie bardziej znany niż dotychczas. Tędy przebiega małopolski szlak VeloDunajec, na którym w ostatnich dniach otwarto pierwszy MOR, czyli Miejsce Obsługi Rowerzystów.  

Złodzieje rowerów zaczynają zbierać swoje żniwo. Do czego są zdolni i jak utrudnić im pracę? Kradną z włamaniem i bez włamania, sprzed sklepów, z piwnic, klatek schodowych, wózkowni. Miejskie, górskie, szosowe, trekkingowe, małe, duże, drogie i tanie. Wszystkie narażone są na kradzież.

Tarnów ma rozbudowane ścieżki rowerowe i liczne miejsca postojowe dla jednośladów. Jednak wciąż brakuje nam popularnej ostatnio w innych miastach sieci rowerów miejskich. Takie przedsięwzięcie, którego koszt oszacowano na kilka milionów złotych, będzie realizowane, jeśli magistrat otrzyma unijne dofinansowanie, o które zawnioskował.

Również w tym roku Tarnów i region promowały się na ważnej imprezie – berlińskich targach turystycznych ITB. Tym razem postawiono na turystykę rowerową, która już jest dość mocną stroną regionu, a po zrealizowaniu kilku projektów będzie jeszcze mocniejszą. W Berlinie zachęcano Niemców do skorzystania z lokalnych szlaków rowerowych.

Samorząd Tarnowa inwestuje w poprawę infrastruktury dla rowerzystów, część istniejących ścieżek zostanie zmodernizowana, a wiele rozbudowanych. W mieście mamy obecnie ponad 65 km utwardzonych tras rowerowych i ciągów pieszo‑rowerowych.

Tarnów powoli odchodził od wykładania chodników i ścieżek dla rowerzystów estetyczną, ale niewygodną i mało trwałą kostką fazowaną. Dwie niedawno powstałe trasy dla cyklistów wykonano z asfaltobetonu.

– Ścieżki rowerowe w Tarnowie tylko udają ścieżki – wzdychają cykliści, narzekając na krzywą nawierzchnię, złe oznakowanie czy nagłe urywanie się drogi. Nawet służby miejskie oceniają tarnowskie drogi dla rowerzystów na czwórkę, bo nie da się ukryć, że do nowoczesnych tras, jakie powstają w innych miastach, dużo im brakuje.

Rowery elektryczne zyskują na popularności – wśród młodszych i starszych użytkowników, z przeznaczeniem do jazdy w mieście i jazdy sportowej. Dzięki wspomaganiu elektrycznemu jazda rowerem jest mniej męcząca, można pokonywać dłuższe dystanse, a do celu dotrzeć bardziej wypoczętym. Zjawisko, które początkowo miało charakter niszowy, dziś staje się trendem.

Spacerując tarnowskimi chodnikami trzeba zwracać uwagę na jeżdżących szybko rowerzystów. Najgorzej jest w wąskim przejściu pod remontowanym wiaduktem nad ul. Krakowską. Policjanci tarnowskiej „drogówki” są zalewani mailami i telefonami od tarnowian.

W Dąbrowie Tarnowskiej odbyło się spotkanie samorządowców, dotyczące przekształcenia dawnej linii kolejowej z Tarnowa do Szczucina, popularnej niegdyś „szczucinki”, w jedną z najdłuższych tras rowerowych w regionie. Inwestycja ma kosztować 15 mln zł.

W kilku regionach kraju policja prewencyjnie znakuje rowery. Każdy chętny, jeśli tylko ukończył 18 lat, może za darmo skorzystać z tej akcji. Przed laty podobnie było w Tarnowie, ale już nie jest i… nie będzie. O swój jednoślad przyjdzie zadbać samemu, najlepiej nie spuszczając go z oka.

Niektórzy mówią wręcz o wiosennej inwazji jednośladów na drogach, na których zaroiło się od motocyklistów i rowerzystów. Kierowcy samochodów muszą bardziej uważać, by nie doszło do kolizji z jednośladami jeżdżącymi nieostrożnie, brawurowo i nierzadko łamiącymi przepisy. Tarnowska policja potwierdza naganne zachowanie części rowerzystów, także w centrum miasta. Cykliści skarżą się z kolei na brak zadowalającej infrastruktury rowerowej.

Dlaczego warto jeździć na rowerze? Powód jest prozaiczny. Zza okien samochodu nie można być tak blisko przyrody. – Każdy może z nami jeździć – przekonuje Piotr Zieliński, prezes Klubu Turystyki Rowerowej „Sokół”, działającego przy tarnowskim PTTK. – Niebawem wybieramy się na rowerowy spacer do Zabawy, a potem na rajd wokół Balatonu. Naszym celem pozostaje turystyka rowerowa, a nie sportowa rywalizacja.

Jakie wzięcie mają miejskie rowery z tarnowskiej wypożyczalni i kto najczęściej decyduje się na taki rodzaj transportu po mieście? Okazuje się, że ostatnio jednoślad wypożyczyła obywatelska RPA, która chciała zwiedzić miasto. Jednak chętnych zbyt wielu nie ma, nawet w poniedziałki, gdy obowiązuje promocyjna cena: rower za 1 zł.

W Urzędzie Miasta Tarnowa zakończyły się konsultacje społeczne dotyczące koncepcji rozwoju dróg rowerowych w mieście i okolicy. Zarząd Dróg i Komunikacji UMT zainteresowanie tematem ocenia jako spore. Niektóre z propozycji, jeśli zostaną uznane za realne, miasto wykorzysta przy planowaniu lokalizacji nowych ścieżek. Jest jednak jeszcze jeden warunek: Unia Europejska musi dofinansować projekt.

Odcinek ciągu rowerowo‑pieszego przy ul. Wojska Polskiego w Tarnowie zaczął się rozsypywać wkrótce po jego zbudowaniu. Mimo to nikt nie zabiera się za naprawę znajdującej się w złym stanie drogi; od dwóch lat nic się tu nie dzieje. Jak się jednak ostatnio dowiedzieliśmy, w końcu problem ma być rozwiązany, choć dziś nikt nie wie, czy już na zawsze. Wykonawca zobowiązał się usunąć wady, ale w ramach pewnego… eksperymentu.